Eşimden bile çok çekiniyorum kimseden bir şey isteyemiyorum :(

Arkadaşlar ben çok çekingenim, annem ben küçükken vefat etti babam da bıraktı gitti anneannemler baktı bana. bir emekli maaşıyla teyzem dedem anneannem ben geçinmeye çalıştık, Allaha şükürler olsun yine de. Zor günler yaşadık ve benden olanı esirgemediler ama ellerinde olan da belliydi. Sokakta herkes benimle alay ederdi annem yok diye, babam beni sevmiyor diye. Ben de çok içine kapanık ve çok çekingen oldum. Şimdi ben evlendim 22 yaşındayım daha okulum bitmedi. Eşim çok çok iyi, ben okul masraflarım çok pahalı diye bazılarını alamıyordum, o almayı önerirdi kabul etmezdim, ben daha rahat edeyim diye okul bitmeden evlenmek istedi, evlenirsek ondan bişey almaya çekinmem diye falan. 6 aydır evliyim, eşim gerçekten çok iyi biri, durumu da yerinde çok şükür, ne istesem alır eminim ama ben çok çekingenim en basit ihtiyacımı bile söylemeye utanıyorum. Bu çekingenliğimi nasıl yenebilirim? eşim üstüme başıma giycek bişeyim yoksa farkedip alıyor zorla ama sonucta okulda başka ihtiyaclarım oluyor onun bilemeyeceği, ben söyleyemiyorum, bir tane proje yapmam lazım karton yapıştırıcı boya gibi bişeyler almam gerekti, vize sınavı yerine geçicek, utana sıkıla zor istedim. NOT: arkadaşlar derdim bir şey alıp almamak değil, sadece örnek olsun diye bu konuyu anlattım. mesela anlamadığım şeyi okulda hocaya asla soraram, her konu da çok çekingenim :( Bu arada herkese iyi bayramlar