Anneme öfkem geçmiyor?

Biraz uzun olacak ama okuyanlara teşekkür ederim.
Anneme karşı içimde bitmek bilmeyen bir öfke var. Çocukluğum boyunca Abi'm beni ortada sebep bile yokken sürekli zevkine döverdi bunun için bahane bile uydurmazdı en büyük zevki beni dövmekti. Annem buna hep göz yumdu istese derhal müdahale edebilirdi abime bir kez kızsa o bida böyle bişey yapamazdı ama hiç umursamadı. Açıkçası cahil ya da eski kafalı bir kadın değil (yani öyle abindir yapar kafasında değil) veya sözünü geçiremicek biri de değil. Ben de 18 yaşından beri onlarla konuşmuyordum ama annem pişman olduğunu o zamanlar hata ettiğini söyledi ben de eve döndüm. şu an 24 yaşındayım. Ama hala Abi'm bana kötü davrandığında onu hiç uyarmıyor. Açıkçası Abi'm hala beni dönebiliyor olsaydı ve dövseydi yine bişey demezdi gibi geliyor. Ayrıca ben çocukluğum gençliğim boyunca ne kadar annemden yardım istesem de asla umursamadı hep abimi savundu.

Küskünden bıktım iyi olalım istiyorım ama hala aynı kafadarlar ve bu yüzden öfkem geçmiyor. Siz olsanız napardınız? Evlenmek istiyorum ama annem ve Abi'min hayatımda olmaları düğünüme bile gelmeleri içinden gelmiyor.