Çirkinlik canıma tak etti. İnsanlar neden yüz güzelliğine bu kadar önem veriyor?

Arkadaşlar ne olursunuz okuyun, çünkü artık dibe vurmuş durumdayım, ne bir mutluluğum kaldı ne de bir enerjim. Birilerine anlatmaya ihtiyacım var.

Arkadaşlar neden bilmiyorum ama insanlar sürekli benden uzak duruyor. Bu ilkokuldayken de böyleydi, lisedeyken de, şimdi üniversitedeyim hala böyle. Kız "arkadaş" desen hak getire. Hiç kimse yanıma sohbet etmeye gelmiyor. Hele ki kızlardan hiç arkadaşım olmadı. Ha şimdi siz diyeceksiniz sıkıntı sendedir, sen kendini uzak tutuyorsundur, evet eskiden bende böyle düşünürdüm ama şimdi kendimi değiştirmeye gayret ettim, ama gördüm ki sıkıntı benden kaynaklı değildi.

Size durumu şöyle izah edeyim; muhabbet başlatmak için yanımda artık sınıftan hangi kız oturuyorsa ona dönüp bir soru soruyorum, muhabbet açmak için. Kız sadece sorunun cevabını vermekle bırakıyor. Daha da üzerine bir şey koymuyor. Olmuyor abi, o muhabbet hiçbir zaman ilerlemiyor. Ki zaten sorduğum sorunun cevabını verirkende elindeki telefondan kafasını kaldırmadan yapıyor bunu. Ya da sözünü bitirir bitirmez yine gömülüyor telefonuna.

Hayır yani anlamıyorumki çirkin biri olarak dünyaya gelmek benim seçimim miydi? Bana sordular mı yaratılırken çirkin mi olmak istiyorsun yakışıklı mı diye? Sorsalardı şayet bende istemez miydim yakışıklı doğmayı?

Cidden sıkıldım arkadaşlar cidden sıkıldım. Hayat boyu yalnız kalmaktan, insanların beni önemsememesinden, sürekli bunları düşünüp durmaktan sıkıldım.

Not: yukarıdaki resimin konula alakası çirkinliğimin asıl nedeni bu resimde gördüğünüz problem. Yani alt çenenin ileri oluşu. Ama fotodaki ben değilim, temsili olarak koydum.