Kendimi Tanıyamıyorum?

Şu an fark ettimde hiç kendim gibi değilim artık. İçimi tanımadığım insanlara dökmek istiyorum eğer dinlerseniz. Sorunum bir aşk acısı değil. Ben liseyi yatılı okudum, evim yakındı. İlk iki yıl çok güzel yurt anıları edindim. Çok aktif cesur biriydim. Sevilirdim ve yatılılıkla çoğu kişinin yaşayamayacağı güzel tecrübelerim oldu. Lise üçte bişey fark ettim. Hep enerjiktim falan diyorum ya aslında bunu insanların bana yaptığı hataları takmayarak yapardım. Üzülmemek için enerjik olurdum kafamı dağıtmak için bir nevi. Yatılıktan nefret ederdim ama okul bana insanlar içinde basıl duygularımı saklayacağımı insanlara kendimi nasıl sevdireceği öğretti. Üçüncü aınıfken kardeşim dediğim ailemden çok gördüğüm insanlarla bir kavga ettik. Benimşe ilgisi olmayan bir olay yüzünden hepsiyle (erkekler ve samimi olduğum iki kişi hariç) aram bozuldu. Fark ettim ki bu güzel arkadaşlıklar hep tek yönlüymüş ve beni hiç gerçekten kendilerinden hissetmemeişler. Bu benim için büyük bir olay ve hala atlatamıyorum. (Ki normal ben bunu atlatırdı.). Sonra lise sonda (hem bu olaylar ama yüzde seksen eğitimle alakalı) okul değiştirdim. Okulda kızlarla galan aram iyi olsa da önceden yeni insanlarla tanışan ve birçok olayın ğstesinden gelen ben içime kapanmaya başladım. Kendini ezdirmek gibi bişeydeğil ama korkaklığım beni çoğu zaman sert, bazen sevimli bazen itici biri gibi gösterdi. Zaten son yıl ders çalışmaktan vakit yoktu ve gğzel arkadaşlıklar edinsemde zart zurt mesajlaşacak arkadaşlık kuramadım. Bu yıl mezuna kaldım ve bilmiyorum bişeyler yanlış benle ilgili. Aynaya bakıyorum güzel görünüyorum ama bu bendeğilin sanki benim zevkim değil benim tarzım duruşum değil. Mutlu görünüyorum ama değilim. Cesur değilim. Anksiyete gibi sorunlar yaşıyorum fazla düşünmekten ortaokuldan beri ama başa öıkabiliyordum. bunları kaldırıyo gibi görünüyorum ama kendim gibi hissetmiyoeum ve napıcam? Hayatta ne istediğimi bilmiyorum? Yaşlanmış hissediyorum ama 18im?