Bir erkek neden karısını döver?

peki bu bir bakıma kendine de hakaret olmaz mı. ezebildiği bir kadın yerine saygı duyduğu bir kadınla yaşamak daha motive edici olmaz mı. eksiklik başka bir eksiklik kapatılıyor o zaman?

işin kötüsü anne baba iletişimde dayak olan kadınlar da evliliklerinde işi dayak yemeye kadar götürüyorlar. çünkü kişilik oluşurken onu bilgi olarak kodlamış.

herkes ailesinde mükemmel yetişmiyor ki işte. bize de çok yanlış şeyler söyledikleri oluyor. ama biraz da seçim galiba. ezmeyi seçiyor.

dayakla terbiye bizim kültürümüzde çocuk yaşta başlıyor. en iyi aileler bile bir tokatı normal karşılayabiliyor. dediğin gibi normallik algısı önnemli

öfkeni anlıyorum. şiddet şiddetle onarılmaz işte. o da kendince haklı görüyordur sebeplerini. herkes kendi doğrularını üstün tuttuğu için karşısındakine istediği gibi eziyet edebileceğini düşünüyor. bir nikah belki o bile yoktur imamın ettiği bir dua öldürmeye kadar bir diğerinin üstünde hakkı vermiş gibi algılıyorlar.

ama burda dillerini pek anlamasam da şarkıya eşlik etti diye dayak yiyor. dediklerinde haklısın. kadınlar da başka türlü şiddet araçları bulabilir. hepsinin psikolojik açıklaması vardır mutlaka.

doğan cüceloğlunun bir kadın bir ses isimli kitabından aklımda kalan bir şey var böyle erkeklerle alakalı: eğer rol model alacağı bir erkek yoksa veya böyle biri sağllıksız davranışlar sergiliyorsa evlendiğinde ne yapacağını bilemez halde yaşıyor. içine kapanıyor erkek. kadınlar da sadece annelik ve vefalı eş olarak rol model alabiliyor. dişilik kadınlık anlamında hep eksik kalıyor. kültürün erozyonu burda başlıyor bence. dayak sadece yüzeye çıkan kısmı.

kişisel bakılacak kadar az rastlanan bir olay değil ne yazık ki. bu toplumdaki rol dağılımında var. dini kısmı etkili olabilir. ama sadece bu da değil. kadını arkasında yürüten bir toplumdan bahsediyoruz. yan yana yürümeyi normal karşılamayan. böyle bakınca o pastanenin zengin olması gerekir. aynı evde birbirine yabancı insanlar yaşıyor. erkek için sorumluluk kadın için cefa karşısındaki sözde eş.