Çıkmazdayım, Ya Çıkamıyorum? ya da Çıkmak İstemiyorum?

18 Yaşındayım YGS'den hatrısayılır bir puan almama rağmen lys'nin başvuru ücretinin yatıramadığım için (Eğlenceden Unutup) sınava giremeyen, aileme kazanamadım diyen 2. yıl tekrar dersaneye giden bir aptalım.

Azda olsa varlıklı bir ailenin 3.çoçuklarıyım. 2 kardeş kendi hayatlarını kurmuşlar ben aileme bir kambur misalı yapışıp kaldım her şeyim zarar. tek yaptığım şey baba parasını felaket şekilde yemek.

18 yaşında olduğum halde kumara saplandım oynadıkça oynadım bahis sitelerinden çıkamadım ayda 10 bin kaybettiğim bile oldu. 18 yaşındayım 15 bin borçlandım. bazı borçları telefonumu satıp ödedim. babama telefonun kırıldığını tekrar telefon almasını isterken ondan telefon için aldığım parayı katlarım diye gene kumarda yedim.

Çevremdeki insanların bana saygı duymasını parayla sağladım. yedirdim içirdim gezdirdim beni seviyorlar sandım. onları kahve içmeye 250 km ötedeki şehirlere götürdüm. yedirdim içirdim yeri geldi ceblerine kız arkadaşlarıyla buluşşun diye para koydum. milyarlarca borcum varken günde yüzlerce lira harcadım. bulduğum paralarla borcumu ödemektense yemeği tercih ettim. barlarda, eskortlarda hava atmaktan başka bişey yapmadım. ne olduysa bir gün hayatında yaşamamış şeyleri yaşattığım arkadaşımın en azından arkadaşım sandığım mahlukatın arkamdan enayi dediğini duydum.

Durup uzun uzun düşündüm hiç gerçek arkadaşım olmadığını hepsinin menfaatçi olduğunu anladım. Hepsiyle bağı kopardım bu seferde çok yalnız kaldım tekrar kumara saplandım. evde sadece kumar oynuyordum. Bir gün kafam attı bütün sitelerdeki hesabımıda 6 ay boyunca blokladım hiçbirine istesemde 6 ay giremicem. kumarıda bıraktım borçlarımında bir kısmını ödedim. görüşecek kimsem kalmadı. geçen gece rüyamda eski kız arkadaşımı gördüm şimdii başka şehirde okuyor. Aklımdan hiç çıkmıyor. orta okul zamanlarını rüyamda görüyorum çok özlüyorum. orta okuluma gidiyorum eski arkadaşlarımla oynadığımız yerlere bakıyorum. anıları canlandırıyorum gözümde. Kafam çok karışık. kumarda oynuyamıyorum kafamı hiçbirşekilde dağıtamıyorum. barlara pavyonlara yalnız gidemiyorum yanımda güvenecek bir adam bulamıyorum. bıktım usandım. Büyük bir çıkmazdayım, çıkmakta istemiyorum galiba. çok yalnızım çok. Niye böyle yapıyorum? Ne yapmalıyım? Diyorumki eski kız arkadaşımı buliyim çok uzakta en azından okulu kazanana kadar gidemem. Gitsemde ona kötü şeyler yaşattım hiç tahmin etmiyorumki beni affetsin. 18 yaşında düştüğüm hallere bak. Kimseyle Paylaşamıyorum İçimdekileri Bir Akıl Verin Be Dostlarım.