Temmuz ayında çimenlerin üstüne uzanıp, gökyüzünü izlemiştim en son. Yavaş yavaş belirliyordu gökyüzünde, karanlık daha da çok çöktükçe.
Yıldızlar hiçbir zaman tek durmazlar. Her zaman yanında başka bir yıldız bulunur. Düşününsene yıldızlar bile yalnız değilken o karanlıkta, insan yalnız kalıyor istesede istemesede o karanlıkta. Siz yıldızları hiç seyrettiniz mi, yerlere yatarak? Ya da ister miydiniz yerlerde yuvarlanarak bakmak?
Gecenin bir vakti yere yatarak, yıldızları seyrettiniz mi?
Pencerenin pervazına oturup izlediğim geceler, ya da evin balkonuna uzanıp yıldızların nasıl dans ettiğine şahitlik eden gözlerim, yerlere de değdi tabi sırtım.. Ne görmeyi bekliyorum acaba? Hiç bir fikrim yok ancak yine de izliyorum, çünkü izledikçe zihnim boşalıyor..
Komple gökyüzüne bir hastalık gibi bağlılık hissediyorum. Yıldızları çok izledim, kış geldi buraya kar izliyorum artık. Ama yazları balkondan içeri giremem pek
en son ne zaman izlemiştim yıldızları bir beş sene önceydi sanırım izledim.. yıldızları bir dagda sabahlamıştım): kafa dinlemek icin kaçtıgım.. iyidi ilgincti. o gündür daha izlemedim
Az önce gördüm bu fotoğrafıı☺ Hic seyretmedim ve en cok istediğim seylerden birisi izleyerek uyuyakalmak. Bir de sevdicegim yanimda olursa tadindan yenmez
En İyi Cevaplar