15-16 yaşındaki kızların bu azgınlığı nedir (istisnalar kaideyi bozmaz)?

hayır demek istediğim diri vücutları güzelim tenleri varken pırıl pırıl gözleri güzelim gülüşleri varken. bu stilim programlarından mıdır artık nedendir kızlar makyaja ve bir yerlerini açmaya yöneldiler. ve bunları yapmadıklarında güzel olmadıklarını düşünecek kadar özgüvensiz ama bir o kadar egosu yüksek varlıklar haline geldiler. erkeklere kendilerini dediğin gibi madara ettiler. allah özene bözene yaratmışken kadın vücudunu bunu en kötü şekilde kullanan yine kadın olmuş. yanlış anlaşılmasın ben dinden bahsetmiyorum ahlaktan bahsediyorum. sonuçta ne olursa olsun sevgilisi olan bir abisine o yaştaki bir kızın özellikle sulanması sevgilisinden ayırmaya çalışması nasıl izah edilebilir.

ama ben biraz da popüler kültürün etkisi diyorum buna. dizilerde filmlerde yarışma programlarında bunları normalleştiriyorlar hatta güzelmiş gibi gösteriyorlar. aşk-ı memnu gibi. benim stilim gibi. kızlar da o tiplere dönüşüyorlar. instagramda daha güzel foto yükleyebilmek için daha çok insan beğensin diye ne makyajı eksij ediyolar ne de bir yerlerini örtebiliyorlar. bak ben deistim yani dinlere inanmam ama allaha inanırım. fakat ahlak sahibi olmak için dine ihtiyacım yok. bazı insanlarsa dinleri olduğu için ahlaka ihtiyaçları olmadığını sanıyorlar galba biraz da ondan oluyor böyle

aynen benim içinde öyle. din konusunda diyosun yanlış bildiğin şeyler var. evet olabilir tabikide. asla her şey kesinlik kazanamaz. fakat lütfen sende objektif bak ve kendinin de yanlış biliyor olabileceğini düşün lütfen :) yani belki ikimizde yanlış biliyoruzdur. kim bilir. belki ölünce öğrenicez belki ölünce bile öğrenemicez

ama işte bu ana babalar nasıl yetiştiriyor? bilmek istiyorum. bileyim ki ben çocuklarımı öyle yetiştirmeyeyim. dikkat edeyim özellik. öyle ucuz kızlardan olmasınlar. erkek evlatlarım da kız evlatlarım da değerini bilsin isterim.

kesinlikle katılıyorum. bence ilk eğitim vicdan geliştirme olmalı. birini sevgilisinin elinden alacak kadar vicdansızlaşmamalı insanlar. yani diğer kızı ağlatarak sadece bir yerde yakışıklı bulduğu için birini onun elinden almaya çalışmak hangi vicdana sığar. lisedeyken bende aşık olmuştum birine (ki bu kızlar öyle aşık falan da değil. tanımıyolar etmiyolar öyle tipi görüp ay ne yakışıklı diyolar sonra da buna aşk diyorlar her neyse) o sevdiğim çocuğun sevgilisi olduğunu öğrendiğim an kendimi geri çektim. hemen uzaklaştım. ve kendimden utanıyordum resmen. ama o mutludur en azından diyebiliyordum. bir de en yakın arkadaşım bana bence onları ayıralım dediğinde bile saçmalama o kıza nolcak sonra olmaz öyle şey. demekki nasip değilmiş ki böyle olmuş demiştim ve yıllarca içimdekinin gitmesini bekledim. sonunda gitti ve biz olmadk

bende o yaşlarda oldum. biyoloji dersini de gayet iyi dinledim notlarım da yüksekti. eminimki siz de o yaşlarda oldunuz. ama insan sadece libidolardan oluşmaz. beyin denen bir başyapıta sahibiz. onu kullanmazsak oramızın buramızın esiri oluruz. kaldı ki bu zamanlarda bu olaylar iyice yaygınlaştı bu tedirgin edici. sevgilisi olan yaşça büyük bir erkeğe sarmaktan bahsediyoruz. anlatabiliyor muyum? bunu libido canım libido diyerek geçiştirmek büyük hata bana olur bana kalırsa. şahsen ben bir ebeveyn olsam böyle demezdim onun için ve ahlaki açıdan doğru olanı aşılamaya çalışırdım. dini açıdan demiyorum bakınız (zaten deist bir bireyim). ahlaktan bahsediyorum.

22 bitiyor 23 e giricem. ki bu 15-16 jenerasyonuyla aramızda uçurum yıllar yok. ben bu kadar kısa bir sürede bu hale nasıl geldik bunu anlayamıyorum. tabikide öyle zaten bunu anlatmaya çalışıyorum ama buna bir çözüm bulunmalı yani. bundan bir sonraki jenerasyonu düşünemiyorum çünkü.

bende öyle =(

yok hayır ama erkek arkadaşım var