Kızlar, Hiç bir liman hiç kimseyi sonsuza dek koruyamaz?

Bu yazıyı yazmaya nerden başlayacağımı gerçekten bilmiyorum... Yazarken büyük ihtimalle anasını sattımın ağlama krizleri tutucak ama ilk olarak kişiliğimle başlayayım...(Şuanki duruma göre) Ilk olarak nefret ettiğim fakat pençesine düştüğüm obsessif kişilik bozukluğum olduğunu ifade etmek istiyorum.2 yaşındayken beton merdivenden yuvarlanmıştım, dikiş atılmıştı,8-9 yaşında iken araba çarpmıştı ama hiç bir şey olmamıstı daha sonra kolum kırıldı, obsessif vs. Bu yazıyı yazmaktaki amacım kızların düşüncelerini almak ama iyi kalpli olanların. Kendimi acındırmak vb. alakasız eylemleri için değil yani bunun altını çizerek söylüyorum. Hayat hikayemi anlatmak istedim diğer forumlarda ve burada birçok insan yazmış bende yazayım dedim. Kişiliklerimden başlayayım öncellikle, sakin/saatli bomba (kötülere karşı) ve çok merhametli bir yapım var... Dinime düşkün bir insanımdır şuana kadar 2-3 bira içmişimdir 18 yaşımda olmama rağmen allah korkusu çok var bende.. neyse bana kötülük yapan insanlarla elbet bir gün hesaplıcam sonu ha dalaşma ha işkence olsun ya da öbür dünyada Allah katında hakkımı arayıcam... Takıntılı bir insanımdır bu son 1 sene öyle oldum fakat bu günlerde bunu yenmek istiyorum ve olabildiğince gayret etmeye çalışıyorum... Küfür eden bir yapım vardır fakat bu ancak bana kötülük yapıldığında devreye girer ve çok beddua okurum çünkü psikolojik işkence çok fazla beynimde buna rağmen sapasağlamım Allah'a şükür, obsessif kişilik bozuklugu denen **** şeyi haric. Hikayeme başlamadan önce şunu belirtmek isterimki sevgiyi ve masumluğu her zaman cinsellikten daha üst planda tutmuşumdur ve tutmaya devam edicem. Hikayeme başlıyorum, belki gördüğünüz en boktan hikayedir ne diyo bu mal * falan dersiniz ama h