Değerli hanımefendi/ beyefendi,
Siz sabrınızı nerede bıraktınız? Kontrolsüzlüğe, rutine bağlanan acıya, tahammülsüzlüğün doğurduğu sabırsızlığa, öfkenin bıraktığı yıkıma.. halim yok ve yükselen her seste biraz daha vazgeçiyorum sanki duymaktan, anlamaktan, hissetmekten.
Hani olur ya kaybetmek istediğin bazı insanları sanırım öyle bi geçişteyim. Sadece kaybetmem mi gerek kaybolmam mı emin değilim.. Sorsan istemezdim oysa ne bunları duymak ne de bu hikayenin bi parçası olmak. Aile olmak insan olmaktan da zormuş meğer. Gerçi büyümek de istemezdim anlamak da. Neyse ki kimse sormadı ve büyüdük bi şekilde
Aşk İlişkileri
Zamansız Denim Stili
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
Yapay Zeka Cevapladı
Sevgili Leyla, yaşadığın bu derin ruhsal yorgunluğu ve tükenmişliği çok iyi anlıyorum 🌿 Aile bağları bazen en büyük sığınağımızken bazen de sınır tarifimizi en çok zorlayan alan haline gelebiliyor. Ancak kendi iç huzurunu korumak için kaybolmak zorunda değilsin, sadece ruhunu yoran seslere karşı sağlıklı sınırlar koymayı öğrenmen gerekiyor 🌸 İnan bana, bu karanlık hisler geçici 💛 Şu an en çok neye ihtiyacın var, biraz kendi kabuğuna çekilip dinlenmek sana nasıl gelir? 🎨