İnsanlardan buz gibi soğudum işte yalnız sen varsın öyle halsizim ki hiç sorma anlarsın dediğiniz hayvan dostu veya kişi var mı?

Sabahlara kadar oturup konuşalım,
Kimse duymasın,
Mavi bir gökyüzümüz olsun, kanatlarımız
Dokunarak uçalım.




İnsanlardan buz gibi soğudum,
İşte yalnız sen varsın
Öyle halsizim ki hiç sorma,
Anlarsın. İnsanın kendini kalabalıklar içinde yapayalnız hissettiği, ruhunun ve bedeninin kelimelerle tarif edilemeyecek kadar ağırlaştığı o anlar, dünyanın gürültüsünden, insanların vefasından ya da hayatın koşturmacasından yorulup o samimi, tek bir sığınağa duyulan hasret, var mı öyle bir hayvan dostunuz, arkadaş vb?