Kim haklı? Bıktım bu hayattan?

Baba bile demek istemiyorum o p. Keşke p olsaydım. İki kız kardeşim daha var küçüklüğümden beri onlara asla el kaldırmaz, ne kadar sinirli olsa bile, ama beni hep döverdi. Kavga ettik diyelim kardeşlerimle, gelip beni döverdi. Abartmıyorum, kardeşime bir kere küçükken vurmuştu, sadece o da balık yemiyor diye sağlıklı bir şeyi yemiyor diyor, o da küçük, şakasına bir vurma, başka hiçbir şekilde vurmadı. Beni dövdüğünde karşısında düşmanı var gibi döverdi. En son geçen sene kardeşimle tartıştılar, banyodan telefonumu alacaktım, içerideymiş, kapıyı üstüme ittirdi. Telefonumu alıp çıkacağım dedim, yüzümün ortasına yumruk attı, burnum kırıldı, iz kaldı orada. Bakın, o güne kadar ne küfür ettim ne bir şey fırlattım. O gün çıldırdım, yüzümü görünce önüme ne geliyorsa fırlattım, ağzıma ne geliyorsa söyledim. O günden sonra ne onunla aynı ortamda bulundum ne yüzüne baktım. Anneme demiş ki ben nasıl yaparım kızıma bunu, söyle bizi barıştır diye, asla dedim, ölürsem mezarıma bile gelmesin dedim. Benim babam falan yok. Psikolojim bozuldu, onun masaya oturduğu yere oturamıyorum, pis geliyor, gidip en uzak yere oturuyorum, midem bulanıyor, onun oturduğu koltuğa oturamıyorum, onun değdiği her şey midemi bulandırıyor. Salondaysa ben gitmem, ben salondaysam o gelmez. Anneme derim kapının oradaki koltuğa oturma diye, ben oraya oturuyorum, hem kapıya sırtım dönük oluyor hem de o pislikle karşılaşmamız imkânsız oluyor. Annem de gitmiş oturmuş yine oraya, ben de karşıya oturdum, kapıyla karşılıklı o koltuk. Bu p de orada seslendi anneme, bak tutamayacağım artık kendimi diye, diğer kızlarına karşı kendini hep tutan adam, bana gelince tutamayacakmış. (Bana insanların içinde ağza alınmayacak aşağılayıcı küfürler ederdi. Kardeşim gece 12'lerde eve geliyor, o saatte gelmesinden rahatsız oluyor ama ona hiçbir kötü kelime bile kullanmıyor. Hatta işleri bölüştürdüğümüzde kardeşimin yıkaması gereken bulaşıkları gidip kendisi yıkıyor. Kardeşim 24 yaşında. Ve sürekli sen kardeşini kıskanıyorsun dendi bana. Bakın, istediğim tek şey adaletti.) Tutmasana p diye ağzıma ne geliyorsa tüm sülalesine sövdüm, küfür etmediğim bir kişi bırakmadım
Annem de onun yanına gitti kavga çıkmasın diye. Evlatlıktan reddedeceğim, miras da vermeyeceğim, evimden gitsin falan diyordu odadan. Sen s git p dedim bağıra bağıra, annesine de sövdüm. Sabah da gelmiş bana bağırıyor annem, adam seni görünce geri dönmüş, neden bu kadar olay çıkardın, o adam gece ağladı sinirden diye. Olhhh iyi olmuş"Ben artık kendimi tutamayacağım" ne demek? Ben artık istediği zaman dövüp ezip hakaretler yağdıracağı, ondan sevgi bekleyen, ne yaparsa affeden o küçük kız değilim. Ben kaç gece ağladım, kaç gece üzüldüm dedim. O da üzülsün, beter olsun dedim, benim vicdanım da merhametim de kalmadı artık dedim. Ne hissettiysem o da hissetsin dedim. Atanıp bu evden s olup gitmek istiyorum sadece.