Aile içinde küslük varken amcamların yanına gitmeli miyim, gitmeyerek naz mı yapıyorum?

Burada mesele naz değil, sınır meselesi, yani sen küs olduğun insanlara mecbur değilsin. Ama aynı binada oturuyorsan tamamen kaçmak da zor, o yüzden küçük bir merhaba seviyesinde kalmak daha sağlıklı olabilir. Bir de şu var, büyüklerle küslük uzadıkça daha çok büyüyor, çünkü herkes haklı olduğunu sanıyor. En doğrusu, önce kendine sormak, ben bu küslükten rahatsız mıyım, yoksa sadece gurur mu? Eğer rahatsızsan, ilk adımı atan taraf olmak küçülmek değil, olgunluk oluyor. Yoksa yıllarca aynı binada selamsız oturmak insanı yoruyor, kimse kazanmıyor. Zaten en çok da o sessiz gerginlik, evin içine yayılıyor, herkesi etkiliyor. En sağlıklısı, bir kere gitmek ve kısa bir sohbet etmek, ama kendini zorlamadan. En çok da o adım, belki bir şeyi çözmez ama en azından senin içini rahatlatıyor.