Hatırladıkça midem ve başımın ağrıdığı o olayı anlatayım mı?

Bana görücü gelmişlerdi 1 sene önce, ben ayıp şakalar karşısında duramıyorum ve direkt çok yüksek ses ile kahkaha atıyorum hep. Ben bu alışkanlığımın gayet farkındaydım ama sadece kız kıza iken o şekilde yüksek ses ile kahkaha atıyorum sanıyordum. Ama öyle değilmiş, adam ayıp bir cümle kurdu, ben bütün misafirlerin önünde o şakaya bir kahkaha attım, bir kıkırdayıp güldüm, anlatamam yani. Babam bana öyle bir baktı ki yer yarılsa da içine gireyim diye dua ettim, anneme baktığımda aklıma annemin beni bu sebepten dolayı azarladığı günü hatırlayıp kendimi çok kötü hissetmiştim. Adamın annesini bir gülme tuttu ben öyle kahkaha attım diye, 1 saat gülüyordu ve adamın ablası da uzunca bir süre gizlice kıkırdıyordu. Adam o yaşananlardan sonra yüzü düştü ve bana ben terbiyesizmişim gibi baktı. Muhtemelen beni namussuz ve edepsiz sandılar :(
Neyse ben evlenmek istemediğim için kabul etmemiştim, şu anda zaten evli değilim. Ama adamın ablası ve annesi ile çok güçlü bir bağımız var, neredeyse haftada 4 kez görüşüyoruz.
Sizin böyle anılarınız var mı? Anlatın.