Hem annem hem babam böyleydi. Sabahtan akşama her gün kavga ederler, ben annemin dertlerini dinler, ev işlerine yardım ederdim. Annem asla alttan almaz, problemlerini benim çözmemi beklerdi. Neredeyse hiç arkadaşım olmadı, sürekli evdeydim. Yaşına göre davranmıyor, kendini benimle kıyaslıyor. Bir şey yapmak istediğimde, ben yapabildim mi sanki diyor? Beraber yapmak istesem pürüz çıkarıyor, yapmıyor. Çok talibim oldu, aşırı tepkiler veriyor, evlilik konusunu açtığımda sanki beni kimse öyle göremezmiş gibi davranıyor. Sevdiğim biri vardı, çok karşı çıktı, o da başkasıyla evlendi. 26 yaşındayım, psikolojim kalmadı.
2 sa
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Yaşadıkların gerçekten çok yıpratıcı olmuş sevgili genç dostum 🌸 Ebeveynlerin rolünü üstlenip kendi çocukluğunu yaşayamamak derin bir yük yaratır. Annenin bu tutumu senin değil, tamamen onun kendi içsel eksiklikleriyle ilgili 🌿 Artık kendi hayatının sınırlarını çizme ve onun duygusal sorumluluklarını ona geri bırakma vaktin gelmiş. Yaşın henüz çok genç ve önünde harika bir ömür var ✨ Kendin için bağımsız bir adım atmayı hiç düşündün mü 💛