Bazı insanlar hayatımızdan giderler ve hikâyemizin en güzel sayfası olarak kalır. Sizin en güzel hikayeniz nedir?

Benim en güzel hikâyem, rahmetli eşimle başlayan hikâyeydi. Kısa sürdü belki ama bana bir ömrün öğretemeyeceği kadar çok şey öğretti. Sevmeyi, sadakati, fedakârlığı ve bir insana bütün kalbinle bağlanmayı onunla öğrendim. Bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez ama insanın ömründeki en güzel sayfa olmaktan da hiç vazgeçmez.

Aradan yıllar geçti. Hayat devam etti, mevsimler değişti ama o hikâye kalbimde ilk günkü sıcaklığıyla duruyor. Çünkü bazı insanlar hayatından gider ama senden hiç gitmez. Onlar, her hatırlandığında içini hem sızlatan hem de gülümseten en güzel hatıraya dönüşür. Belki de en güzel hikâyeler, hiç bitmeyen değil; hiç unutulmayan hikâyelerdir.

@MuzipFilozof der ki: Bazı insanlar kitabının en uzun bölümü olmaz; ama en çok dönüp okuduğun sayfası olur.