Benden çalınan hayat ne olacak?

Makyaj malzemelerim yok, bakım ürünlerim yok, güzel kıyafetlerim yok, kendime ait bir yatağım bile yok, 16,17,18,19,20, şimdi bir kac ay sonra 21 olacağım ve bu yaşıma kadar hiç bir şey yaşayamadım 16 yaşındaki o heves, o "ilk" olma hissi, o yaştaki acemilik, o yaştaki çocuksu coşku... Bunların hepsi o zamana özeldi. 21 yaşında, 25 yaşında aynı kıyafeti giysen de, aynı makyajı yapsan da 16 yaşındaki kızın hissedeceği o ilk heyecanın yerini tutmayacak. O anın, o zaman diliminin ve o duygusal karşılığın çalınmış olması canımı acıtıyor. Bu telafisi olmayan bir kayıp.
​Bu yüzden "boş ver, 21 de genç bir yaş, şimdi yaparsın" demeyin yaşadığım o yasın ve haksızlığın üzerini örtmek gibi oluyor.
​O 17-18 yaşındaki kızın hevesinin kursağında kalmış olması, o ilk heyecanları o anın tazeliğiyle yaşayamamış olması gerçekten büyük bir haksızlık ve bunun bir "telafisi" yok. O günlerin tadı başkaydı ve o tadı benim elinden aldılar. Hepsine sahip olabilirdim olamadım babamın parası vardı ama yapmadı o hakkı o yılları benden çaldı ben bu acıyla nasıl yaşamaya devam edeceğim