Kocamdan siddet gordum, cok seviyorum ama ayrilamiyorum, pisman olup duzelir mi?

Biz 7 senedir beraberiz 1 senedir de evliyiz. Evlendikten 6 ay sonra eşimin babası kalp krizi geçirdi ve vefat etti. Annesi de tek kalmasın diye kısa bir süreliğine bize yerleşti kötüydü o da baya. Eşim yıkıldı babasına çok bağlıydı. İşe gitmemeye başladı hep evdeydi ve alkole sığındı. Hep anlayışla yaklaştım ona bir gün olsun içme şunu demedim üstüne gitmedim. Annesi bana sürekli laf sokardı ama acısı var diye alttan alırdım hep. Eşim çok sinirli bir insan olmaya başladı sürekli tartışmaya başladık. Bazen bana çok ağır cümleler kuruyordu. Annesi de beni çok kötülüyordu ona. İstemeden de olsa sessizleşmeye sürekli bir yerlere dalıp gitmeye başladım. Yüzüm gülmüyordu hiçbir şekilde. Sonra daha da yanında olmam gerektiğini fark ettim içinde olduğu durumdan çıkarıp onu bir şekilde toplamam gerektiğinin farkına vardım. 1 hafta önce yanına gidip yalnız değilsin ben hep yanındayım gel bugün de beraber içelim dedim. Şişeye uzandığımda bileğimi çok sert bir şekilde sıkıp sen o içki içen adi kuzenim gibi mi olmak istiyorsun başıma dedi öyle bir cümleydi ki sanki 40 yerimden bıçaklanmış gibi hissettim annesi de oradan onu gazlayıp kadın kısmı alkol mü içermiş iyice yoldan çıkmış senin bu karın dedi. Gözüm dolu dolu eşime bileğim acıyor diyebildim sadece. Daha çok sıktı, özür dilerim dedim o zaman bıraktı. Ertesi gün bileğim mosmor oldu tutmuyordu sanki bir güçsüzlük vardı bileğimde çaydanlığı düşürdüm yere kayınvalidemin ayağına sıçradı ama çok küçük bir noktaya ağladı sızladı ben de özür dilerim anne buz koyalım yanık kremi sürelim falan dedim bas bas bağırdı bana hakaretler etti üç gün önce evlilik yıldönümümüzdü. Her şeyi sineye çekip düzeltmek istedim olanı. Ona karşı sevgim o kadar büyüktü ki. Hazırlık yaptım kendi ellerimle pasta hazırladım, birkaç çeşit yemek vs. Sonra annesine annecim sen birkaç saatliğine yukarı çıksan olur mu biz de evlilik yıldönümümüzü kutlasak dedim. Eşimi aramış hemen karın evde parti veriyor bu durumda baban daha yeni ölmüşken beni de gönderdi evden diye gazlamış. Üstümü değişip güzelce hazırlandım kocam gelince karşılamak için. Zil çalınca açtım kapıyı sarıldım hoş geldin diye o sarılmadı bana itti. Annem nerede dedi, üst kata çıktı dedim. Sen göndermiş olabilir misin dedi. Benim babam daha yeni ölmüş sen kutlama peşindesin sen ne biçim bir kadınsın diye bağırıp masa örtüsünü çekti üstünde yemeklerle beraber her şey kırıldı yere düştü. Akşama kadar emek verdiğim her şey yerle bir oldu. Yerdeki cam kırıklarını toplamaya başladım elimi kestim yanlışlıkla. Bunu bile beceremiyorsun falan dedi. Sonrasında yine bana çok ağır sözler etmeye başladı ben de bir tokat attım ona sonra hemen elimi yanağına koyup özür dilerim dedim. Gözleri kapalı kaldı birkaç saniye yanağına götürdüğüm elimi ters çevirip bana bir tokat attı dengemi kaybettim saçımdan çekip yatak odasına götürdü ve o odanın içinde beni öyle bir dövdü ki. Sayısız tekme, tokat, kemer yedim. Bir süre sonra sesim kesildi ayaklarımı karnıma çekip sadece fısıltıyla çok acıyor ne olur yapma kocacım diye sayıklamaya başladım istemsizce. Durmadı kendine gelmesi çok geç oldu. Sonra göğsümü tutup gözlerimi sıkı sıkı kapatıp bitmesini bekledim. Eşim en son kendine gelip özür dilerim ne olur affet beni diye yalvardı. Cevap veremedim konuşacak halim bile yoktu. Sonra annesini kardeşine gönderdi onlarda kalacakmış artık. Onu görünce titrediğimi fark ettiği için yanıma gelmiyor balkonda sabahlıyor hep mesaj atıyor sadece okuyorum ama dönmüyorum. Sabah 4'e doğru çok acıktım artık günlerdir yemek yemediğim için. Mutfağa gittim balkona geçişte mutfaktan. Ağlıyordu balkonda gördüm ağladığını benim fotoğrafıma bakıyordu. Sonra beni fark edince gözlerini sildi iyi misin dedi bana kapıdan başımı salladım sadece. Sandviç malzemelerini çıkardım sandviç yapmak için sen otur yorulma ben yaparım dedi. Oturttu beni. Hazırladı portakal sıktı bir de bana. Sonra krem getirdi bana morluklarıma sürdü. Dokununca canım acıdı ah diye bir inilti çıktı ağzımdan. Gözünden bir damla yaş düştü. Sonra tamam bitti deyip kalktı balkona geri geçti hiçbir şey demeden. Ve ben kendimi çok çaresiz hissediyorum. 7 senedir tüm iyi anılarımın beraber olduğu bir adam var karşımda iyi kötü her anımda yanımda olan canımdan çok sevdiğim biri. Bir anda silemiyorum onu çok seviyorum. Bugün psikoloğa ve psikiyatriye gitti. Düzelir mi bilmiyorum ama dünyalar kadar sevdiğim adama dünyalar kadar kırgınım. Ne yapacağım bilmiyorum pişman mıdır sizce?