32 yaşındayım, 40 yaş üstü hangi hayat tavsiyelerini verirsiniz, benim yerimde olsanız ne yapardınız?

Bence bu cümleyi söylemen aslında verdiğin cevaptan çok daha fazlasını anlatıyor çünkü insan bazen bir mesleği değil aslında o mesleğin içinde yaşayabileceği hayatı özlüyor olabilir ve aradan yıllar geçtikçe insanın aklına acaba seçseydim nasıl bir hayatım olurdu sorusu geliyor
Ama şunu da düşünüyorum sen bugün diş hekimliğini seçseydin belki gerçekten başka bir hayatın olacaktı ama o hayatın da bugünkü seni ortaya çıkarıp çıkarmayacağını hiçbirimiz bilemeyiz bazen yanlış seçim yaptığımızı düşündüğümüz yollar bile bizi olmamız gereken yere getiriyor
Yine de senin söylediğin şey bende merak uyandırdı açıkçası çünkü insanın içinde hâlâ böyle bir ukde varsa bu sadece meslek seçimiyle ilgili olmayabilir belki o dönemde başka şartlar başka insanlar başka düşünceler kararını etkiledi belki de bugün dönüp baktığında aslında kendine daha çok güvenseydim başka bir şey yapardım diyorsundur
Şimdi sana aynı fırsat verilse ve yaşını zamanı şartları hiç düşünmeden sadece gerçekten ne istediğini düşünsen yine diş hekimliğini seçer miydin yoksa bugün bambaşka bir şey mi seçerdin
Bir de itiraf edeyim senin bu cevabından sonra benim merakım biraz daha arttı 😄 çünkü böyle bir cümleyi kuran insanın hikâyesinin de en az cevabı kadar ilginç olduğunu düşünüyorum
O yüzden bunu burada bir yorumla bırakmak biraz haksızlık gibi geldi bana 😊 istersen bir ara bana anlatırsın neden diş hekimliği neden olmadı ve bugün yeniden başlama şansın olsa gerçekten ne yapardın ben bunu gerçekten merak ettim

Evlilik gençken kolay oluyor. Yaş ilerledi mi biraz zorlaşıyor. Çünkü gençken kalbin ile hareket ediyorsun , cesur ve atak oluyorsun ama yaş ilerledi mi kalbin yerini akıl , yani mantık alıyor , cesaret azalıyor ve seçici olmaya başlıyorsun. Bu karşındaki insanlar içinde böyle olunca evlilik zorlaşıyor işte. İnsanlar artık hata yapmak istemiyor onun için sık eleyip sık dokuyor.

O zaman bu fırsatı tepme derim :)

Nereye

Sakın pes etme. Aynen ben de 27'den itibaren hep ciddi ilişki ve eş arayışındaydım. Hep abuk subuk kişiler, psikolojisi bozuklar, sadakatsizler, erkek düşmanı feministler, ya da ne istediğini bilmeyen tipler çıktı karşıma. Bu gereksiz insan yığınıyla uğraşmak beni o kadar yordu ki anlatamam. Ama ona rağmen hala iyi bir eşimin ve minik bir yavrumun olacağına inancım var.
Allah biliyor, ben hep iyi bir insan oldum ve mutlu bir yuva kurmayı hak ettim.
O yüzden Allahın bana en hayırlısını vereceğine eminim. Vermiyorsa da onda hayır vardır belki.