En çok dikkat ettiğiniz görgü kuralı nedir?

Kimsenin eksik ya da fazlasına asla dikkat çekmem. Birinin kel olması benim için normaldir, kilolu olması, bir ayağının olmaması, bir parmağının eksik olması vb durumlar umurumda olmaz... Her insana nasıl davranıyorsam, o şekilde devam etmek için çaba gösteririm, dikkat ederim...

Bu görgü kulları konusunda hayatımda aldığım en büyük dersi anlatayım.

Gençlik yıllarımda hem ünv. okuyordum hem de Beyoğlu'nda bir otelde çalışıyordum. Gece shiftinden çıktım. Okula yetişmek için otobüse doğru koşuyordum. Dar bir aralıktan geçerken yaşlı fötür şapkalı, akım elbiseli bir amca beni durdurdu.

A: Delikanlı bakar mısın?

B: (zorla durdum ona döndüm) buyrun amca

A: Kusura bakma bir şey soracağım. Acaba bende bir tuhaflık var mı?

B: Nasıl yani?

A: Kılık kıyafetin görünüşüm falan

B: Hayır amca gayet şıksınız. Neden sordunuz?

A: selam vermeden geçtiniz evladım acaba bende mi bir kusur var bu sebeple sordum.

Beni fena gömmüştü, çok utandım yüzüm kızardığını hissettim. Durumu kendisine arz edip özür dileyip yoluma devam ettim. O gün bu gündür ne adab-ı muaşereden ne de saygıdan vazgeçmem.

Bahsettiğim yıl sene 88. O zamanlar yanımızdan tanımadığımız da olsa bir büyüğümüz geçerken başımızla da dahi olsa selam verirdik, otobüse bizden çok küçük dahi olsa bir kız binerse kalkıp yer verirdik. Ve senin dahi belirttiğin gibi ne sorguya çekme ne de senden izinsiz senin özelini ifşa etme bu büyük saygısızlık ve görgüsüzlük. Bunlar hem saygı hem de adab-ı muaşere idi vazgeçmediğimiz.

Çok fazla var kalabalık ortamlarda yüksek ses olmayacak. Büyüklerin yanında saçan sapan hareketler sergilenmeyecek olur olmadık yerlerde olur olmadık sözler edilmeyecek...

Telefon karıştırma, hadsiz şakalar özellikle el şakası, meşgule attığım halde arama yapılması özel eşyaları izinsin kullanma gibi liste uzar gider...

Her şeyin yeri ve zamanı vardır bunu ayırt edemeyen çiğ insan sevmiyorum diye konuyu tek bir çatı altına toplayabilirim.

İnsanların problemlerini, özel hayatlarını, o gün başından geçenleri toplu taşımada ya da kapalı alanlarda telefonda anlatması en irite olduğum konu. Hele o kişi yöneticisi ile ya da kız arkadaşı ile tartışmışsa artık bitmez. Bazen insanların bu ülkede tek başlarına yaşadıklarına inandıklarını düşünüyorum.