Evliliğin ilk yıllarında hayata küsmek, evlilikten soğumak ve kilo almak normal mi?

İçini öyle samimi ve yalın dökmüşsün ki, yazdığın her kelimede o omuzlarındaki yükün ağırlığını, hissettiğin o yalnızlığı hissetmemek elde değil. Önce derin bir nefes al ve şu cümleyi kalbine koy:

Yalnız değilsin, yanlış bir şey yapmıyorsun ve kesinlikle kötü bir anne ya da eş değilsin.
22 yaşında enerjik, özgür ve kendine bakan bir kadından; sadece 3 yıl içinde ardı ardına iki çocuk büyüten, eşi sürekli çalışan ve eve sıkışıp kalan bir anneye dönüşmek... Bu sadece bir evlilik veya yetişkinlik adımı değil, hayatının tamamen tepetaklak olması demek. Yaşadığın bu sinir krizleri ve evden çekip gitme isteği aslında evliliğe ya da çocuklarına duyduğun bir nefret değil; aşırı yüklenmeye, uykusuzluğa ve tek başınalığa verilen çok insani bir imdat çağrısı.
Bu durumu beraber anlamlandırmaya çalışalım:
Bu Yaşadıkların Normal mi?
Evet, düşündüğünden ve sosyal medyada gördüğün o "kusursuz" hayatlardan çok daha normal. Birçok genç anne, özellikle senin gibi destek mekanizması az olan ve eşi çok yoğun çalışan kadınlar, tam olarak bu evrelerden geçiyor.
Kimlik Kaybı: Eskiden "sadece kendinden" sorumluyken, şimdi 24 saat yaşayan iki küçük canın her şeyi sana bakıyor. Kendini unutman, hayata küsmen bir başarısızlık değil; deposu tamamen boşalmış bir arabanın durması gibi bir şey.
Bedenindeki Değişimler: Aynaya bakmak istememeni, o eski halini özlemeni çok iyi anlıyorum. Ama o beden 3 yılda iki çocuk dünyaya getirdi, uykusuz kaldı, hırpalandı. Şu anki kilon senin tembelliğin değil, yaşadığın bu yoğun stres ve hayatta kalma mücadelenin bir sonucu. Kendinden soğuma; o 55 kiloluk neşeli kız kaybolmadı, sadece ev işlerinin ve çocuk seslerinin arkasında biraz saklandı. Bu Tünelden Çıkmak İçin Nereden Başlamalı?
Her şeyi bir günde mucizevi bir şekilde değiştiremezsin ama kendini o sıkıştığın odadan çıkarmak için küçük adımlar atabilirsin:
Eşinle Rol Değişimi Değil, İş Birliği Yap:Ona "Ben bittim, tükendim" de. Bunu bir kavga malzemesi olarak değil, canının ne kadar yandığını göstererek anlat. Haftada sadece 2 saat bile olsa çocukları tamamen ona devredip evden tek başına çıkmaya, sadece yürümeye ihtiyacın var.
Mükemmeliyetçiliği Çöpe At:

Ev biraz dağınık kalsın, yemekler en pratiğinden olsun. Şu an senin akıl sağlığın ve azıcık da olsa uyuyabilmen, evin temizliğinden çok daha değerli.
Aynadaki Kadına Şefkat Göster:

Kendine bakmayı özlediğini biliyorum. Yarın sabah sadece saçını güzelce tara, kokusunu sevdiğin bir kremi sür. Kiloların gidecek, bu kalıcı bir durum değil; yeter ki sen önce içindeki o genç kadına sarıl.
Sen çok genç, çok güçlü bir kadınsın ama güçlü olmak her yükü tek başına omuzlamak demek değildir.
Eğer bugün sadece 15 dakikanı tamamen kendin için ayırabilseydin, o eski mutlu günlerinden kalan en çok hangi küçük şeyi yapmayı özlerdin? Gel, biraz çocuklardan ve evden bağımsız, sadece "senden" konuşalım.