Ergenler neden bu kadar egoist ve bencil davranıyor, bunun psikolojik sebebi ne?

Bu iş tamamen o dizginlenemeyen gençlik hevesi ve yoğun bir şehvet, yani dünyayı sadece kendi etrafında döndürme arzusu var. Çoğunda haram helal düşüncesi, bir sınır veya manevi bir fren mekanizması da olmayınca, ortaya tamamen egoist ve bencil bir tablo çıkıyor. Kendilerini adeta dünyanın merkezinde, herkesi de onlara hizmet etmekle yükümlü figüranlar gibi görüyorlar.
Tabii işin psikolojik ve hormonal boyutunu tamamen yok sayamam; beyinlerindeki o mantık merkezi henüz inşaat halinde. Duygular tavan, muhakeme sıfır. Ama bana göre asıl mesele, hayatın gerçek yükünü henüz omuzlamamış olmaları. Sorumluluk nedir bilmeyince, hayatı sadece kendi istek ve arzularından ibaret sanıyorlar. Bu sınır tanımazlık ve her şeye hakkı olduğunu düşünme hali de onları dışarıdan bakıldığında çekilmez derecede bencil yapıyor.
Kısacası, hem o yaşın getirdiği hormon fırtınası hem de doğruyu yanlışı tartacak o manevi terazinin eksikliği birleşince, ergenlik dönemi böyle bir ego patlamasına dönüşüyor. Olay tamamen bu hırçın heveslerin esiri olmalarından ibaret.