Hayat bu aralar nasıl hissettiriyor?

​Hayat bu aralar bir denge çabası gibi hissettiriyor. Bazen incindiğim yerlerden nefes almakta zorlandığım, kırıklarımı tek tek toparlamaya çalıştığım o sessiz anlar içindeyim. Bir yanda sırtlandığım sorumluluklar, diğer yanda kendine her gün "hadi, sen güçlüsün, bunu da yaparsın" diye verdiğim o telkinler var. Sanki bir tarafım sürekli iyileşmeye çalışırken, diğer tarafım hayatın ağırlığını taşımaya devam ediyor. Aralarda yakaladığım o ufak nefes alanları ise, kendimi ayakta tutma şeklim. Nasıl hissettiğimi kelimelere dökmek bazen güç olsa da; aslında hem kırılgan hem de tüm bu ağırlığa rağmen vazgeçmeyecek kadar dirençli hissediyorum. Kısacası, iyileşmeye çalışırken bir yandan da hayatın içinde kendi izimi kaybetmemeye çalışıyorum.