25 yaşında dibi görmüş bir kadına demek istediklerini nedir?

Aile ile sorunlar, çevreye güven kaybı, psikolojik yük (tedavideyim çok şükür daha bu duruma gelmeden başladım), finansal güvencemi kaybettim ailem engel oldu diye, hedeflerim ulaşılmaz oldu okulu dondurmak zorunda kaldım. Bir süre yataktan bile kalkamıyordum bunaltıdan

Canım benim bazen fırtınalar her şeyi silip süpürürmüş gibi görünür ama bazı fırtınalar yolunu temizlemek için gelirler sen felaket zannedersin Allah yolunu açar. Bu kadar imtihan boşuna değil inan bana ölüm hariç her şeyin bir çaresi mutlaka vardır. Yaşanmayı bekleyen güzel şeylerin belki de daha yaşamanın zamanı gelmemiştir. Hiç beklemediğin, en dipteyim dediğin anda öyle bir güneş doğuyor ki o karanlığa sen bile hayret ediyorsun. Sana dindar olmayan ve dinle pek de alakası olmayan bir insan olarak önerebileceğim tek şey gerçekten Allah'a yönelmen. Bak dine değil direkt Allah'a yönel diyorum sana. Namaz kıl, kuran oku demiyorum. Ben namaz kılmayı bile bilmem evimde seccade bile yok ama gerçekten en dipteyim dediğim o karanlık dönemde yere bi battaniye serdim ve o kimsesizliğin ve yalnızlığın verdiği çaresizlikle O'na sığındım ve başım secdedeyken Allah'a döktüm içimi. Ağladım, yalvardım, içimi döktüm hatta isyan bile ettim neden diye. Ama o kadar büyük bir rabbimiz var ki isyan etsek bile hazinesini bizden esirgemiyor çok şükür. En kimsesiz hissettiğin zamanda gerçekten kimsesiz olmadığını, en kimsesizim dediğin anda bile ben burdayım diyen bir rabbinin olduğunu hayatında o kadar iyi anlıyorsun ki. Hem ruhuna, psikolojine iyi geliyor, hem aylarca belki yıllarca içine attığın şeyleri dökmenin rahatlığını yaşıyorsun, hem de gerçekten hayatın bir seviyeden sonra takır takır yoluna giriyor. Kimseden bir şey bekleme, kendi kendine şifa ol, Allah'a yönel inan bana seni bu kuyuya düşüren de çıkaracak olan da Allah. Umarım çok iyi olursun ve her şey yoluna girer. 🤍

Her zaman bunu yapan biriydim ama bu kez ben yapmadım, hatırlattîğın için sağol. Haklısın hemde sonuna kadar. Bu hayatta kibirlenmeyeceksin birilerinden ibret alarak öğrendim kendine bunu deme derim belki de en samimi namazı sen kıldın orada. Tabii her zaman kılacağız hayatında namaz'ı compass (türkçesi aklımda değil ing'den bakacağım birazdan) saymış bir insanım. Ve inan ne zaman sevdeye acıyla indiysem Allah mutlaka güldürerek şükür namazına kaldırmıştır. O dönem yapmadığıma pişmanım, belki yapsaydım bu halde olmayacaktım. Teşekkürler. Allah bu inançla yaşadığın hayatını ibadetle taçlandırsın, bana da samimiyeti geri kazanmayı nasip etsin. İçim karardı bu dönemlerde. Sakin sessiz biriydim önemli durum olmadı mı kolay kolay sinirlenmezdim. Biraz kırılgan hassastım şimdi sanki 180 derece değiştim, o eski halimi özlüyorum ama bir yandan da tekrar kırılmaktan korkuyorum. Allah bize eksiğimiz neyse ondan versin fazlamız neyse onun yükünden kurtarsın. Umarım seni duamda hatırlarım birazdan, sana da dua etmek isterim

compass= pusula'ymış bu arada