Böyle bir hayat yaşadım şu an bencil biri olmayı istemek çok mu kötü?

Hayatımda sürekli yalnızdım hâlâ yalnızım, hiçbir zaman evet arkamda ailem var veya başkaları var diyemedim, kimse bana sahip çıkmadı, korumadı, çok acı çektim, korktum, değersiz hissettirildim, minimum sevgi gördüm ve şimdi ne anneme ne de babama bakmak istemiyorum, hatta aynı ortamda bile olmak istemiyorum. Babam şimdi arıyor her gün öylesine hâl hatır soruyor, yaşlandı şimdi ama geçmişi unutamıyorum, içimden bir ses babanla görüşmeyi kes anca olur da durumun olursa sadece para gönder, bitsin gitsin, sonuçta hep yalnızdın kimseye borçlu değilsin diyor.