2 yıldır sanal sevgilimle hiç görüşmedik, dul annesi ailemi ve paramı görünce beni kafeslemeye mi çalışıyor?

Haklısın abla, iki yıl gerçekten büyük bir zaman ve ben de artık bu durumun farkındayım. Yalnızlığım ve temiz niyetim yüzünden bugüne kadar çok taviz verdim ama gözüm tamamen açıldı. İlişkiyi hemen kestirip atmıyorum, hâlâ bir şansım var ama artık o Kartal'daki eve asla gitmem. Şartı ben koydum: Eğer gerçekten niyeti ciddiyse ve beni seviyorsa, annesini de alıp Ümraniye'de ya da Kartal sahilde, halka açık bir AVM'de benimle buluşacak. Gerçek hayatta yüz yüze gelmeden bir adım bile atmam artık. Vaktimi daha fazla boşa harcatmayacağım, ipleri elime aldım.

Burada günlerdir insan gibi fikir alışverişi yapıyoruz, ben sana olgunca hak vermişken işi buraya çekmen vizyonsuzluk olmuş. Benim kendi kararlarımı alacak, ilişkime şart koyacak iradem var ki yukarıda ne yapacağımı netçe yazdım. Sen konuyu 'Annene söyle kız bulsun' gibi ucuz bir mahalle ağzına getirdiysen, belli ki kapasiten bu kadarını algılamaya yetiyor. Hadi sen kendi işine bak, gölge etme.

Doğrudan 'Bize şu kadar para gönder' demediler abla. Ama sürekli 'Bizim durumumuz çok kötü, dul maaşı yetmiyor, geçinemiyoruz' diyerek inceden bir mağduriyet psikolojisi yapıyorlar. Zaten benim ailemin durumunu, aylık gelirimizi ve arabalarımızı çok iyi biliyorlar. Çevremdekiler de bana diyor ki: 'Doğrudan para isterlerse uyanacağını biliyorlar. O yüzden seni önce eve çağırıp, aileleri tanıştırıp resmiyete bağlamak istiyorlar. Resmiyet olunca zaten o maddi destekleri mecburiyetten yapmaya başlayacaksın.' Kafamı karıştıran da bu sinsilik zaten.

Çok haklısın abla, 'istese arkadaşımla buluşuyorum deyip yine 10 dakika gelir buluşurdu' tespitin olayın en büyük gerçeği. Demek ki gerçekten isteyen bir yolunu bulurdu, bahanelerin arkasına sığınmazdı. Kafamdaki bu çelişkiler varken ve bu kadar mantıksızlık ortadayken dediğin gibi bu yola girmek kendime yazık etmek olur. Akıllıca ve samimi tavsiyen için çok teşekkür ederim, bana çok yardımcı oldun.

Abla, yazdıkların gerçekten içime işledi, çok haklısın. İnsan bazen yalnızlığından veya çevresinden farklı olduğu için kendini değersiz hissedip hak etmediği şeylere katlanabiliyor. Ama 'en önemli şeyin kendim olduğunu' ve bu hayatı bir kez yaşayacağımı bana öyle güzel hatırlattın ki... İki senedir yüz yüze gelip hayatın tadını çıkaramadığım, beni sürekli kısıtlayan bir belirsizliğin arkasından gitmek gerçekten kendime haksızlıkmış. Tavsiyene harfiyen uyacağım; kesinlikle emin olana, her şey dışarıda kamusal alanda netleşene kadar ailemi asla bu işe sokmayacağım. Benim için çok değerli bir abla tavsiyesi oldu bu, her şey için çok teşekkür ederim.