Ailem ayda 20 bin harçlık veriyor. Yetmiyor dedim gençler 4 binlik bursla geçiniyor 5 katını veriyoruz şükret dediler. Haklılar mı?

Herkes 20 bin bekar bir kız için çok iyi para, ailen haklı, abinin daha çok ihtiyacı var diyor bana.

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin, kartın bizde dursun' diyerek maaşıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden ailemin bana reva gördüğü aylık harçlık sadece 20.000 TL.
Ben 24 yaşında çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kılık kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı sosyalleşmem derken bu para yetmiyor. Geçen gün karşılarına geçip 'Bu devirde ayda 20 bin lira bana yetmiyor, kendi maaşımdan biraz daha fazla almak istiyorum' dedim.
Bana verdikleri cevapla beynimden vurulmuşa döndüm. Beni, ayda 100 bin lira kazanan koca bir sağlık profesyonelini, üniversite öğrencileriyle kıyaslayıp beni nankörlükle suçladılar:
'Üniversitedeki gençler ayda 4 bin liralık devlet bursuyla geçinmeye çalışıyor, yurt köşelerinde yaşıyor! Biz sana onların aldığının tam 5 katını, 20 bin lira veriyoruz! Yediğin önünde yemediğin arkanda. Lüks peşinde koşacağına otur da sana verdiğimiz bu paraya şükret!'
Peki bana '4 bin liralık burs alan öğrenci' muamelesi yapıp gasp ettikleri o devasa paranın kalan 80 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp üniversite öğrencisiyle kıyaslanarak 20 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim alın terimle evini geçindiriyor.
Şimdi size soruyorum; sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım paradan bana 20 bin lira verip beni öğrencilerle kıyaslamaları ve 'buna şükret' diyerek kalan bütün emeğimi evli abime yedirmelerinde zerre kadar haklılar mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin, kartın bizde dursun' diyerek maaşıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden ailemin bana reva gördüğü aylık harçlık sadece 20.000 TL.
Ben 24 yaşında çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kılık kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı sosyalleşmem derken bu para yetmiyor. Geçen gün karşılarına geçip 'Bu devirde ayda 20 bin lira bana yetmiyor, kendi maaşımdan biraz daha fazla almak istiyorum' dedim.
Bana verdikleri cevapla beynimden vurulmuşa döndüm. Beni, ayda 100 bin lira kazanan koca bir sağlık profesyonelini, üniversite öğrencileriyle kıyaslayıp beni nankörlükle suçladılar:
'Üniversitedeki gençler ayda 4 bin liralık devlet bursuyla geçinmeye çalışıyor, yurt köşelerinde yaşıyor! Biz sana onların aldığının tam 5 katını, 20 bin lira veriyoruz! Yediğin önünde yemediğin arkanda. Lüks peşinde koşacağına otur da sana verdiğimiz bu paraya şükret!'
Peki bana '4 bin liralık burs alan öğrenci' muamelesi yapıp gasp ettikleri o devasa paranın kalan 80 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp üniversite öğrencisiyle kıyaslanarak 20 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim alın terimle evini geçindiriyor.
Şimdi size soruyorum; sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım paradan bana 20 bin lira verip beni öğrencilerle kıyaslamaları ve 'buna şükret' diyerek kalan bütün emeğimi evli abime yedirmelerinde zerre kadar haklılar mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin, kartın bizde dursun' diyerek maaşıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden ailemin bana reva gördüğü aylık harçlık sadece 20.000 TL.
Ben 24 yaşında çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kılık kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı sosyalleşmem derken bu para yetmiyor. Geçen gün karşılarına geçip 'Bu devirde ayda 20 bin lira bana yetmiyor, kendi maaşımdan biraz daha fazla almak istiyorum' dedim.
Bana verdikleri cevapla beynimden vurulmuşa döndüm. Beni, ayda 100 bin lira kazanan koca bir sağlık profesyonelini, üniversite öğrencileriyle kıyaslayıp beni nankörlükle suçladılar:
'Üniversitedeki gençler ayda 4 bin liralık devlet bursuyla geçinmeye çalışıyor, yurt köşelerinde yaşıyor! Biz sana onların aldığının tam 5 katını, 20 bin lira veriyoruz! Yediğin önünde yemediğin arkanda. Lüks peşinde koşacağına otur da sana verdiğimiz bu paraya şükret!'
Peki bana '4 bin liralık burs alan öğrenci' muamelesi yapıp gasp ettikleri o devasa paranın kalan 80 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp üniversite öğrencisiyle kıyaslanarak 20 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim alın terimle evini geçindiriyor.
Şimdi size soruyorum; sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım paradan bana 20 bin lira verip beni öğrencilerle kıyaslamaları ve 'buna şükret' diyerek kalan bütün emeğimi evli abime yedirmelerinde zerre kadar haklılar mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin, kartın bizde dursun' diyerek maaşıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden ailemin bana reva gördüğü aylık harçlık sadece 20.000 TL.
Ben 24 yaşında çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kılık kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı sosyalleşmem derken bu para yetmiyor. Geçen gün karşılarına geçip 'Bu devirde ayda 20 bin lira bana yetmiyor, kendi maaşımdan biraz daha fazla almak istiyorum' dedim.
Bana verdikleri cevapla beynimden vurulmuşa döndüm. Beni, ayda 100 bin lira kazanan koca bir sağlık profesyonelini, üniversite öğrencileriyle kıyaslayıp beni nankörlükle suçladılar:
'Üniversitedeki gençler ayda 4 bin liralık devlet bursuyla geçinmeye çalışıyor, yurt köşelerinde yaşıyor! Biz sana onların aldığının tam 5 katını, 20 bin lira veriyoruz! Yediğin önünde yemediğin arkanda. Lüks peşinde koşacağına otur da sana verdiğimiz bu paraya şükret!'
Peki bana '4 bin liralık burs alan öğrenci' muamelesi yapıp gasp ettikleri o devasa paranın kalan 80 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp üniversite öğrencisiyle kıyaslanarak 20 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim alın terimle evini geçindiriyor.
Şimdi size soruyorum; sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım paradan bana 20 bin lira verip beni öğrencilerle kıyaslamaları ve 'buna şükret' diyerek kalan bütün emeğimi evli abime yedirmelerinde zerre kadar haklılar mı?

Neden sizce

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin, kartın bizde dursun' diyerek maaşıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden ailemin bana reva gördüğü aylık harçlık sadece 20.000 TL.
Ben 24 yaşında çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kılık kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı sosyalleşmem derken bu para yetmiyor. Geçen gün karşılarına geçip 'Bu devirde ayda 20 bin lira bana yetmiyor, kendi maaşımdan biraz daha fazla almak istiyorum' dedim.
Bana verdikleri cevapla beynimden vurulmuşa döndüm. Beni, ayda 100 bin lira kazanan koca bir sağlık profesyonelini, üniversite öğrencileriyle kıyaslayıp beni nankörlükle suçladılar:
'Üniversitedeki gençler ayda 4 bin liralık devlet bursuyla geçinmeye çalışıyor, yurt köşelerinde yaşıyor! Biz sana onların aldığının tam 5 katını, 20 bin lira veriyoruz! Yediğin önünde yemediğin arkanda. Lüks peşinde koşacağına otur da sana verdiğimiz bu paraya şükret!'
Peki bana '4 bin liralık burs alan öğrenci' muamelesi yapıp gasp ettikleri o devasa paranın kalan 80 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp üniversite öğrencisiyle kıyaslanarak 20 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim alın terimle evini geçindiriyor.
Şimdi size soruyorum; sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım paradan bana 20 bin lira verip beni öğrencilerle kıyaslamaları ve 'buna şükret' diyerek kalan bütün emeğimi evli abime yedirmelerinde zerre kadar haklılar mı?

Annem babam sınıf öğretmeni ve annemin maaş kartı da abimde. Annem başöğretmenlik tazminatıyla beraber 100 bin civarı alıyor. Abim ve yengem çalışmıyor sürekli gezip tozuyorlar.

Abim 80+100 bin yani ayda 180 bin alırken bana 20 bin verilmesi adil mi?

Siz de çalışmayıp kız kardeşinizin emeğiyle geçinen bir adamsınız galiba

Ben 14 yaşından beri çalışıyorum lisede de çalıştım tuhafiyecide

Hep abime verdiler benim kazandığım parayı

Kira nerede 50 bin ben malatyadayım kiralar 15 bin

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin, kartın bizde dursun' diyerek maaşıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden ailemin bana reva gördüğü aylık harçlık sadece 20.000 TL.
Ben 24 yaşında çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kılık kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı sosyalleşmem derken bu para yetmiyor. Geçen gün karşılarına geçip 'Bu devirde ayda 20 bin lira bana yetmiyor, kendi maaşımdan biraz daha fazla almak istiyorum' dedim.
Bana verdikleri cevapla beynimden vurulmuşa döndüm. Beni, ayda 100 bin lira kazanan koca bir sağlık profesyonelini, üniversite öğrencileriyle kıyaslayıp beni nankörlükle suçladılar:
'Üniversitedeki gençler ayda 4 bin liralık devlet bursuyla geçinmeye çalışıyor, yurt köşelerinde yaşıyor! Biz sana onların aldığının tam 5 katını, 20 bin lira veriyoruz! Yediğin önünde yemediğin arkanda. Lüks peşinde koşacağına otur da sana verdiğimiz bu paraya şükret!'
Peki bana '4 bin liralık burs alan öğrenci' muamelesi yapıp gasp ettikleri o devasa paranın kalan 80 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp üniversite öğrencisiyle kıyaslanarak 20 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim alın terimle evini geçindiriyor.
Şimdi size soruyorum; sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım paradan bana 20 bin lira verip beni öğrencilerle kıyaslamaları ve 'buna şükret' diyerek kalan bütün emeğimi evli abime yedirmelerinde zerre kadar haklılar mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin, kartın bizde dursun' diyerek maaşıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden ailemin bana reva gördüğü aylık harçlık sadece 20.000 TL.
Ben 24 yaşında çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kılık kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı sosyalleşmem derken bu para yetmiyor. Geçen gün karşılarına geçip 'Bu devirde ayda 20 bin lira bana yetmiyor, kendi maaşımdan biraz daha fazla almak istiyorum' dedim.
Bana verdikleri cevapla beynimden vurulmuşa döndüm. Beni, ayda 100 bin lira kazanan koca bir sağlık profesyonelini, üniversite öğrencileriyle kıyaslayıp beni nankörlükle suçladılar:
'Üniversitedeki gençler ayda 4 bin liralık devlet bursuyla geçinmeye çalışıyor, yurt köşelerinde yaşıyor! Biz sana onların aldığının tam 5 katını, 20 bin lira veriyoruz! Yediğin önünde yemediğin arkanda. Lüks peşinde koşacağına otur da sana verdiğimiz bu paraya şükret!'
Peki bana '4 bin liralık burs alan öğrenci' muamelesi yapıp gasp ettikleri o devasa paranın kalan 80 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp üniversite öğrencisiyle kıyaslanarak 20 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim alın terimle evini geçindiriyor.
Şimdi size soruyorum; sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım paradan bana 20 bin lira verip beni öğrencilerle kıyaslamaları ve 'buna şükret' diyerek kalan bütün emeğimi evli abime yedirmelerinde zerre kadar haklılar mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin, kartın bizde dursun' diyerek maaşıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden ailemin bana reva gördüğü aylık harçlık sadece 20.000 TL.
Ben 24 yaşında çalışan bir kadınım. İşe gidiş gelişim, kılık kıyafetim, kişisel bakımım, nöbet çıkışı sosyalleşmem derken bu para yetmiyor. Geçen gün karşılarına geçip 'Bu devirde ayda 20 bin lira bana yetmiyor, kendi maaşımdan biraz daha fazla almak istiyorum' dedim.
Bana verdikleri cevapla beynimden vurulmuşa döndüm. Beni, ayda 100 bin lira kazanan koca bir sağlık profesyonelini, üniversite öğrencileriyle kıyaslayıp beni nankörlükle suçladılar:
'Üniversitedeki gençler ayda 4 bin liralık devlet bursuyla geçinmeye çalışıyor, yurt köşelerinde yaşıyor! Biz sana onların aldığının tam 5 katını, 20 bin lira veriyoruz! Yediğin önünde yemediğin arkanda. Lüks peşinde koşacağına otur da sana verdiğimiz bu paraya şükret!'
Peki bana '4 bin liralık burs alan öğrenci' muamelesi yapıp gasp ettikleri o devasa paranın kalan 80 bin lirası nereye gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp üniversite öğrencisiyle kıyaslanarak 20 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim alın terimle evini geçindiriyor.
Şimdi size soruyorum; sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım paradan bana 20 bin lira verip beni öğrencilerle kıyaslamaları ve 'buna şükret' diyerek kalan bütün emeğimi evli abime yedirmelerinde zerre kadar haklılar mı?