Sizce de insanlar çok kötüleşti mi, yalanlara doymuş hisseden var mı?

Bu yüzden asosyal, sürekli sigara içen, karamsar, oyunlara vs. gömülen, en sevdiği aktivitesi doğada, insanlardan uzakta bir şeyler yapan biri olmaya itiyor bu durum beni. Maalesef ne diye yaşıyoruz bilmiyorum. Zihniyeti bozuk saçma sapan insanlarla muhatap olmak zorunda olarak yaşamak çok yorucu. Birini bile tam anlamıyla sevmemek üzücü. Yalnızlık budur işte. Ait hissedememe duygusu. Kendinde artık anormal şeyler olduğu konusunda şüphelenmeye başlıyorsun. Belki de sаftiriğin tekisin diyorsun. İyiliğe, güzelliğe olan inancını yitiriyorsun. Herkes kendi çıkarlarını, mutluluğunu düşünerek yaşayıp gidiyor, bizlerse her ayrıntıyı düşünerek ahlâklı bir insan nasıl olunur diye kafayı bozmuşuz belki de.