Allah bazı kullarını gerçekten yalnız mı bırakır, yoksa sorun bende mi ve neden kimse beni beğenmiyor?

Çocuk diş hekimiyim (pedodontist). Sırf kendi değerimi kanıtlamak için hekim oldum ama sonradan mesleğimi benimsedim. Hayatta aldığım çoğu karar, kendimi değerli hissetmeme neden olacak şeylerdi ama bir türlü mutluluğu yakalayamadım. Yaşım gereği pek arkadaşım yok çünkü çoğu evli. Yeni arkadaş edinmede sorun yaşıyorum yani çevresel sorunlar ve hiç sevgilim olmadı, bu içimde bitmek tükenmek bilmeyen (kadınlar tarafından) bir onaylanma isteği uyandırıyor bu durum. Her gün iş, ev, spor salonu, bu 3'lü arasında gidip geliyorum. 30 yaşındayım, mesela çocuklarını getiren aileler oluyor, çiftlere bakıyorum, diyorum ki yani benim neyim eksik ulan, bu yaşıma kadar beğenilmemek için ne yapmış olabilirim, diyorum. Yani o sevilen, çocuk sahibi olan erkeklerden neyim eksik.