Ben napıcam böyle?

Annemle babam herşeyi esirgiyorlar maddi manevi ne alışverişe gidiyorum ne bir kuaföre ne bir gezmeye herşeyden mahrumum 5 yıldır mezun olmuşum sabrediyorum ama hiçbir şey değişmiyor öylece zaman geçmiş artık böyle devam ederse ben kafayı yicem Allah korusun… mezun olduktan sonra ehliyet kursuna gitmek istedim babam ehliyeti napıcaksın dedi ama annem sabahtan akşama kadar arabasıyla dışarlarda gece duş almaya uyumaya anca dönüyor ama bana gelince arabasını bir gün bile vermez resmen beni kızları olarak görmüyorlar herkes kendine yaşıyor beni düşünen yok ama herşeye karışıp bozmayı bilirler

Nasıl mesela? Torpilim yok tanıdığım yok düzgün bir iş bulamadım orada burada eleman olmaklada maddi olanak gelişmez zaten psikolojim yıpranmış bide orada burada eleman olup iyice psikolojimi bozamam… mesela düzgün bir şirkette falanda diyelimki iş bulsam işe gidip gelmekte bir masraf üst baş kıyafette almak lazım hiç ama hiç kıyafeyimde yokk bunlar için ilk aylarda ailenin destek olması lazımki birkaç ay maaş alırsam belki o zaman kendim karşılayabilirim yani her yönden zorluğum var

Niye okuduk o zaman kardeşim neden kendi işimizi yapmak isteyince yargılanıyoruz ne biçim bir devire düştük

Ay aman sus bana yorum yapma sen

Burdakilerden çıkandan ne hayır gelir

Burdan olmasında

Son üç yıldır denedim ve başarısız sonuçlandı sosyal medyadan kimsenin niyeti ciddi değil tajılıcak kız arıyorlar

Halam ben demeden birini bulmuştu ama sorunlu çapsız çulsuz karaktersiz birini bana layık görmüştü kşmsenin evlenmek istemeyeceği biriydi yaşıda benden büyüktü

Nereye gitcemki tek başıma anca parkta yürüyüş yaparım

Yapıyorum zaten bişey olduğu yok iki üç kişi tanışmaya geldiler biri sapıktı diğerinide beğenmedim

Maddiyat önemli yaş sorun değil