Yalnızlık içime kurt oldu yoruldum çok yalnızım?

37 yaşındayım sevgilim olmadı hep fakirlikle hayatım geçti hep yarını düşündüm yarın ne yiyeceğim ya param olmazsa ya parasız kalırsam ne yaparım üvey annem ve öz babam ikisi de beterdi dava acacagin diyorum olayı. Ciddiyetini biraz anladılar gibi ama artık çok geç evsizlerin kaldığı bi mekanda kaldım kamu personeli olarak kendi mahallemde neden mi üvey annem evde istemiyordu bende görüşmedim uzun senelerce düşünün ki asagilanmadiginiz bir gününüz olmasın düşünün ki akşam evde çok yemek yedin denilsin düşünün ve parasız kalınca okula liseye ,3 sene boyunca bisikletle git ve yağmurda çok zayifitin çelimsiz herkes dalga geçerdi herkes küçük Ramazan idi ilkuldaki adım bile

Artık bunları öz üvey hepsini tüm ülkeye rezil edeceğim hepsini gençliğimi hayatımı zktler madem öyle şimdi param var evim var ama yaşama dair hiçbir hevesim kalmadı alkol içmem ama bugün Corona içtim dava da açacagim ölürsem diye mirasından men edeceğim babamı da hespini

Onlara yakin oturuyorum ama hiçbirisinin ne maddi ne manevi desteği var çok yalnızım bu da bana koyuyor ABD İran ve başka ülkelere bile gittim hekesin ailesi var bizimkiler şeytan olmuş hep kuyumu kazıyor

Geçen gün 3 yumurtayı benden kıskandı uzak duracağım onlardan ama delillerini toplamam lazım

Kendim yaşıyorum ama yalnızlık ve dislanmislik içimden çıkmıyor bir kız sevemedim bir çocukluk yaşayamadım bir gençliğim olmadı içimden agliyorum artık

Sağolasın ama aklımda donu dönüp durdu resmi tatiller ve bayramlarda en mutsuz olduğum günler oluyor

Her bayram böyle oluyorum :(

Her yerde takma adım yalnız adam tek başına ıssız adam vs vs tek başıma hiç arkadaş vs olmadan yaşar oldum hep bir de her arkadaşlıktan zarar görüyorum borç para verip alamıyorum ya da toplumun yanlislarina karşı geldiğim için de bazen toplumsal normlar yüzünden de kesin yanlış olan şeyi görünce karşı gelirim

Yargıtaya gönderdigim bir davam var iş yerinde mobingler tehditler iş yerinde en çok sivrilen ben oldum 2-3 defa sürgün yemiştim eski ile bu yerde de korona oldum gene baskı oldu ses etmedim kısacası iş yerindekilerin çoğu oe çok bu yeni iş yerinde 2-3 kişiyi geçmiyor dışarda konuştuğum buluşup bir şey yaptığım kimse yok herkes karı. kiz peşinde para peşinde evli vs bir de çok ıssızim yani

Sorun olunca dile getiriyorum sonuna kadar giderim milletvekilin kardeşi bile ilçeye gelince beni sorarmis kilcikli işleri kurcalamak istemesem de pis işler beni bulur mesala bir örnek resmi kurumda senin sosyal medya hesaplarında Filistinliler için paylaşım yapmanı detaylı uzun yazı resim atarak gruptan söylediler bende doğu Türkistan da kusluman orası da türk kardeşimiz dedim ve il müdürü ilçe müdürünü yazar yazmaz aramış grupta bir vali yok öncesinde çek verdiler dalavere çevirdikleri sen dokayi orada mevzu oldu dandik ürünlerinden adaletsizlikler ve il müdüründen aşağıya adilikler sirayet ediyordu. Yargıtay'da mobing görevi kötüye kullanmadan yargılanan bir ilçe müdürü var kısacası bu durum kurumların ailelerin çöküşünu gösteriyor olmayacak işlere sokuyorlardi bizleri torpil mevzuları çok konu var kisacsi

Bugün babamla ortak iş yapıyoruz üvey annem ile karşılaştık ve gene öz babam ile de hepsinle tartıştık Ben evden çıkalı net 17 sene oldu ben il dışından ne yaptım ne ettim onu hiç sormuyorlar beni hiç düşünmeden yargılıyorlar evden kovdular sürekli eski konuları tartışıyoruz görünce engelli üvey kardeşim babama yardım etmiş sürekli ondan bahsediyor Ben il dışında yediğim içtiğim her şeye para veriyorum onlar vermiyor kira vermiyor aile içinde babamın maaşıyla yiyorlar içiyorlar hiç bunu konuşmuyorlar hiç buna değinmiyorlar