Ya ben napicam bu hayatla NAPICAM?

31 yaşındayım hala aile evindeyim, bütün gün anne ve babamın eleştirilerini, yargılamalarını, beni beğenmeyişlerini dinliyorum HALA. yüzlerce psikoloji kitabı okudum, videoları izledim, psikiyatriste gittim kadın hayret etti neredeyse bizim kadar hakimsin diye. Dedim ben kendi kendimi iyileştirmeye, ebeveyni olmaya çalışıyorum o yüzden. Ama gel gelelim uzaklaşmadıkça tam bir düzelme sağlanamıyor

İş deseniz 6 yıldır beyaz yakalıyım, 11 yıllık normalde iş tecrübem olması gerek yaşıma göre ama işsizlik dönemlerim oldu. Masa başı, kendime çok da uymayan bir iş de ömrüm tükeniyor. Her şeyi geride bırakıp Ege'de sıfırdan bir hayata başlamak istiyorum ama yaşım itibariyle garson bile olamam geç kalmış hissediyorum.