Her şeyi kaybettikten sonra 0'dan başlayan bir kadına ne tavsiye edersiniz?

Tek başına hayata tutunmak zor çünkü insan illaki bir destek arar. Bu durumda sana yardım eder gibi davranıp vücudunu ve duygularını kullanmak isteyenler illaki olacaktır. Bunlar da arkadaş kılığıyla gelirler. Erkeğin biri gelip bende kal ikimiz yaşayalım der, boş evim var bir süre orada tek kal kimse sana ilişmez kira da istemem gibi tekliflerde bulunabilir. Bunların hepsi, işin sonunda senle yatabileceklerini düşünen insanların teklifleri olacaktır unutma. Bu kadar iyi insan kalmadı çünkü günümüzde. Denk gelmek imkansıza yakın.

Okul okudun mu bilmiyorum ama asgari ücretle veya garsonluk, kasiyerlik gibi bir işle geçinmek çok zor olacaktır. Kız bir arkadaşınla eve çıkabilsen çok rahatlardın. İnşallah İstanbul'da değilsindir çünkü orada yaşanmaz 30-40bin lirayla. Kiralar zaten o kadar. Sana tavsiyem küçük bir şehre yerleşmen. Orada yeni hayat kurmak daha kolay olur. Kışın doğalgaz yormasın kar yağarsa fatura öderken zorlanırım diyorsan adana, mersin, osmaniye gibi kar yağmayan yerleri önerebilirim. Bu illerde iş bulmak da daha kolay olur diye düşünüyorum. Aklıma gelmişken geçen yıl biz sebze meyveyi pahaşı buluyorduk. Karaman'dan birisi, 200 lirayla yaptığı pazar alışverişini videoya almıştı. Karaman'da meyve sebze o dönemde çok ucuzdu. Belki Karaman da yaşamak için güzel bir yer olabilir. Deprem kuşağında da yer almıyor hem.

İş konusuna gelirsek, motor sürmeyi biliyorsan kuryelik yapabilirsin. Bir iki sertifika istiyorlar sanırım ama aşamayacağın bir şey değil bence. Diploma olmadan en çok kazanan mesleklerden biri kuryelik, diğeri de inşaat. Kadın olduğun için inşaatı eliyorum. şu an kafede veya avm'deki mağazalarda belki kolay iş bulabilirsin. Kafenin avantajı gündüz değil de akşam işe gitmek. Birnevi part time iş gibi. Zaten bir yerde işe başladığın zaman iş arkadaşlarından samimi olacağın birkaç kişi bulabilirsin belki. Böylece hem şehirle hem işle alakalı bilgiler edinebilirsin.

Allah yardımcın olsun, Allah sabır versin.

Bir işe başla kurulu düzenli hayatın olsun. İşine git evine gel. 1 ay çalış maaşını al 1+1 eşyalı eve taşın git. Psikiyatriye gidip ilaç kullanıyorsan bırak iyileştirmiyor tam tersi yıllar sonra daha da bağımlı hale getiriyor. Psikoloğa git onun yerine en azından dertleşmek iyidir klinik psikologlar psikiyatrilerden çok daha iyi. Psikiyatrilerin tek yaptığı şey ilaç yazmak onlardan da para kazanıyorlar ilaç firmalarından. Yani kısacası cebinde paran varsa istediğin hayatı kurarsın. Seni çok iyi anlıyorum bende 4 sene uzak mesafe ilişkisi bitirmiştim zor işler bu ilişki işleri.

Kimseye minnet etmeden, helalinle, namusunla finansal özgürlüğünü kazanmak olsun ilk hedefiniz. Sonrası zaten çorap söküğü gibi gelir. Hayat bu düşeriz, kalkarız, tekrar düşeriz ve kalkarız. Önemli olan pes etmemek ve son nefesimize kadar mücadele etmek. O yüzden kendinizden vazgeçmeyin. Her zaman ne olursa olsu mücadelenizi verin. Bazen en sevdiklerimiz yeriz bu darbeyi, bazen de en nefret ettiklerimizden. Ama günün sonunda bize kalan yine kendimiz oluruz. Kimseyi düşünmeyin bu yüzden kendiniz neyden mutluluk duyuyorsanız devam edin. İçsel huzuru ancak böyle sağlar ve hayata karşı dik durursunuz.

Hayat zorladikca Allaha daha cok siginmak gerek cunku seytanin en cok sevdigi anlar bu sekil kulun cok zorlandigi anlar. İnsani isyana getirmek icin pusuda bekler. Sikintilara Sabreden muhakkak mukafata kavuşur.

Kalpler de ancak Allah'ı anmakla huzur bulur.

Her şeyi kaybettikten sonra sıfırdan başlamak dünyanın en ağır yüküdür, seni çok iyi anlıyorum ve bu acıyı sonuna kadar kabul ediyorum. Ancak sana en net tavsiyem şudur: Asla pes etme ama şu an yaptığın gibi evde sürekli yatarak sadece kendi psikolojik sorunlarına sebep olacaksın ve seni düşürmek isteyen insanların ekmeğine yağ süreceksin. Acını yaşa ama o yataktan hemen şimdi kalk; çünkü senin sessizce eriyip gitmeni bekleyenleri sevindirmenin yolu hareketsiz kalmaktır, küllerinden yeniden doğmanın yolu ise her gün küçük de olsa ileriye doğru bir adım atmaktır.

Duvarları sen kurmadıysan, onların bileceği bir iş. Günde 16 saat uyuyordum. Sonra 12'ye en son 8'e düşürebildim. Uyku sistemim bozuk, sürekli haftada 1-2 saat ileri gidiyor ve en son akşama denk gelince vaktinde yatabiliyorum. Öncelikle tedavi alıyor olman çok önemli. Senin gibi pek çok şeyi yapacağım diye plan kuruyorum ama her zaman sağlık sorunları "ben buradayım" diyor. Majör Depresyon, Okb, Anksiyete mevcut bende de. Önce yapman gereken şey rahatsızlıklarının rahatsızlığını en aza indirmek. Ondan sonra diğer hayaller... Kafanı topla. Neyi ne kadar yapmak istediğini düşün iyice. Ondan sonra olasılığı en yüksek mesleği hedefleyerek adım at. Gerisi performansına kalıyor. :')

Öncelikle mesaketli bir yol secmissin bunun kolay bir yolu yok profesyonel yardım alman iş güç anlamında tutunmaya çalışman güzel bir başlangıç bilmiyorum nerde yaşıyorsun ama büyük sehirdeki kiralar yıpratır seni daha çok ilçeleri tercih edebilirsin oralarda kıralar daha uygun ama yine de asgari ucretli bir iş bulacağını düşünürsek kirayı cikarirsan. sana yine doğru düzgün bir şey kalmıyor ailenle ne yaşadın bilmiyorum ama kendini maddi anlamda toparlayana kadar onlardan destek alman daha doğru olur o kadar yasanmisligin ardından herşeyi tek başına göğüslemek kolay değil ayrıca hata yapma ihtimalin yüksek

Bende 2022 de böyleydim ailem ya evlen ya da bu evden git 32 yaşına geldin dedi şimdiye kadar ben baktım size ne oldumda değişti her şey dedim bana cevap battın ya sen dediler öyle mi dedim öyle dediler tamam dedim ülkeyi terk ediyorum dedim 2022 de 10 daire parası kaybettim son 50 bin tl paramla Türkiyeyi terk ettim Avrupa’ya gelip sokaklarda yattım 1 sene şimdi her şeyim var kimseye ihtiyacım yok Fransız kimliğimi pasaportumu da aldım yiyip içip dünyayı gezeceğim battığımda beni terk eden sevdiğim kadında şimdi öğrenmiş durumum iyi yazıp duruyor artık hiç kimseye ve hiç bir şeye inanmıyorum.

Sıfırdan başlamanın yaşı ve cinsiyeti yoktur. Sen kendini düşünmezsen kimse seni düşünmez. Seriden iş bulup, ekonomik özgürlüğünü eline alıp devam et. Disiplin, depresyonu yener. Geçiş süreci gibi düşün.