30 yaşında olsam da anne ve babamın boşanmasından etkilenmem normal mi?

Öncelikle aynı duygu ve düşünceleri ben de yaşadığım için başımdan geçen süreci şöyle bir anlatıp, içimi dökmek isterim. Belki faydası olur.
Öncelikle başlarda kabullenmesi zor gibi gelen bu durum, kendini huzursuz hissetmenin yanı sıra o bulunduğun konfor alanının anlık olarak elinden alınmasının şokuyla hüzün, rahatsızlık, mutsuzluk ve boşluk hissinin yarattığı o duyguyla baş başa kalmanı sağlayan en büyük darbe oluyor. Sorumluluk bilincin, farkındalıkların bu eksiklikler sayesinde ortaya çıkıyor. Bana kalırsa hayatın en acı tecrübelerinden birisi diyebilirim. Lakin beni ben yapan şeyleri de farketmemi, hayata karşı artık daha sıkı durmam gerektiğini gösterdi. Bu süreç zor elbette başlarda zorlanacaksınız, eksikliğini göreceksiniz ve hissedeceksiniz. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Ama insan bunlara acı da olsa alışmak zorunda yoksa hayat ona zindan, dar ve cehennem oluyor hanımefendi. Affetmem dediğiniz anne/babanızı belki bu süreçte tanıyacak ve affedeceksiniz. Belki de en güvendiğiniz kişiden nefret bile edebilirsiniz. Bunlar dediğim gibi zamanla ortaya çıkacak durumlar ve sizde yaşayacaksınız. Bunlara hazırlıklı olun. Hüzün, keder olacak tabi ki. Birlikte olan yanyana bir aileden daha önemli hiçbir şey yok hayatta.
Bir durum daha var, nerede bir mutlu aile görürseniz de içerleyecek ve eski günleri hatırlamanızı sağlayacak. O kişilerden de nefret edebilirsiniz. Bu durumuda yaşarsanız şaşırmayın neden acaba diyerek. En güvendiğiniz yerden yiyince darbeyi, dünyaya bir daha aynı gözle bakamıyorsunuz çünkü.
Tekrardan geçmiş olsun. Sizi anlıyorum ve acınızı paylaşıyorum. Önemli olan artık kendi hayatınıza bakmak ve odaklanmak. Başka bir şey yapmanıza gerek yok. Sevgilerle.. 🌹

Başıma gelmedi ama çok zor bir süreç eminim. Yaş kaç olursa olsun anne baba akside çok iyi olsada çocuklar her zaman onlara düşkün olur bazen karşı gelir tartışır ama içinden kötülük geçmez. Zor bir dönemeç sabır diliyorum