Herkes bencilken ben neden hep fedakarlık yapıyorum, bu kısır döngüyü nasıl kırarım?

Arkadaşlarım olsun, kendi ablalarım olsun, eşim de dahil herkes kendini düşünüyor. Çünkü ben kimseye kıyamadığım için hep başkalarını düşünüyorum. O üzülmesin, bu küsmesin diye ama kimse beni önemsemiyor :(( Mesela üç senedir evliyim. Ablalarım hiç sormuyor bile nasıl gidiyor, doktora gittin mi falan bir defa sordular bu kadar, hiç üzerime düşmüyorlar. Ablamın kendi işi olunca mesela anneme gidilecek temizliğe sen de gel diyor. Ya dedim zaten senelerdir ben yaptım, şimdi de arada gidiyorum ama bir kere de bensiz yapın. Alışmışlar tabii senelerdir hep ben vardım, evde işini, hizmetini ben yapardım ama artık yokum dedim. Şimdi kısmetine işine gelmiyor… Herkes kendini düşünüyor ömür, bunu anladım