Aşırı şımarık ve muzur bir sevgili için nasıl sabırlı biri gerekir sizce?

Sana bir dost tavsiyesi; karşı taraf seni ne kadar şımartırsa şımartsın, ne kadar 'kendin ol' derse desin, sakın o dengeyi ve ölçüyü kaybetme. 'Bana değer veriliyor, çok rahatım' diyerek egonu kasıp beynini kullanmayı bir kenara bırakırsan, sürekli sataşıp salça olarak karşındakinin sabrını zorlarsan sonunda üzülen sen olursun. Kimsenin sabrı sonsuz değildir; bugün 'ne kadar tatlı şımarıyorsun' diyen yarın bu muzurluklardan yorulup senden soğuyabilir. Sevildiğin yerde kıymet bil ama her zaman bir ağırlığın, bir duruşun olsun. Ölçüyü bu kadar kaçırırsan, o güvendiğin dağlara kar yağdığında pişmanlığın fayda etmez. Şımarmak güzeldir ama tadında bırakmazsan elindeki o değerli sevgiyi de kendi ellerinle itmiş olursun.

Dünyaya bir kere geliyorsun her şeyi özgürce deli dolu sınırsızca yaşamak bence senin için daha mantıklı olur ayrıca karşıdaki erkek sabırlı olabilir ama sen En ufak şeye tahammül edebilecek misin acaba 🤔