Babam iki abime her ay yüklü miktarda para gönderiyor ama bana 1 TL bile vermiyor. Evde otur parayla işin yok diyor. Ne yapmalıyım?

Ben 24 yaşında, üniversitede dirsek çürüten bir Araştırma Görevlisiyim. Maaşım ve geliştirme ödeneğimle hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım gün 'Geleceğini biz kurarız' diyerek maaş kartıma el koyan ailem, şu an bana kendi paramdan tek kuruş, evet sıfır lira veriyor!
Gençliğimin en güzel baharındayım ama kampüste arkadaşlarımla bir kahve içecek 100 liram bile yok. Parasızlıktan 'Makale taramam lazım' yalanıyla kütüphaneye kapanıyorum. Geçen gün dayanamayıp 'Evden işe gitmekten bunaldım, cebimde kahve param yok, kendi maaşımdan biraz harçlık verin' dediğimde aldığım cevapla dondum kaldım:
'Kafelerde ne işin var? Yediğin önünde yemediğin arkanda. Bizim lükse harcanacak paramız yok, otur evinde!'
(Benim kan ter içinde kazandığım paraya 'bizim paramız' diyorlar!)
İşin kan donduran kısmı ise şu: O 'Lükse paramız yok' dedikleri 100 bin liramla ne yapıyorlar biliyor musunuz? Banka kayıtlarında tesadüfen gördüm; annemle babam, benim alın terimle kazandığım o paranın tamamını benden gizli saklı bir şekilde her ay tıkır tıkır iki abime gönderiyormuş!
Ben 100 bin lira kazanıp kahve param olmadığı için kütüphane köşelerinde gençliğimi çürütüyorum; iki abim benim paramla gününü gün ediyor. Ailem de bunu benden saklayıp beni ayakta uyutuyor.
Şimdi size soruyorum; ayda 100 bin kazanan evladının gençliğini dört duvar arasına mahkum edip tüm emeğini diğer çocuklarına yediren böyle bir aile olur mu?

yemin ediyorum senin yerinde olsam evde mutfakta kaynar makarna suyu varsa veya çorba varsa bir tencere veya çaydanlık bütün suyu onlara atardım

bir daha da hakkını yiyemezler yok böyle zorbalık köle değilsin sen kendine gel kızım ezdirme kimseye kendini

anan baban bile hakkına giriyorsa etkiye-tepki ver