Hayat tarafından haksızlığa uğradığını hissedip umudunu kaybeden var mı?

Bu komik veya eğlenceli bir soru olmayacak.
Şu anda anlatamayacağım kadar ağır ve sarsıcı bir yaşam serüveninin ardından 21 yaşında neredeyse hayata dair umut ve inancımı kaybetmiş durumdayım.
Basit bir gelecek kaygısından veya iş meselelerinden bahsetmiyorum.
Yaklaşık 18 yıl önce ben henüz 3 ile 4 yaşlarındayken başlayan ve şu ana kadar devam eden bir yıkımdan bahsediyorum.
Detaylara girmeyi tercih ederek sorumun kaldırılma riskini alamam.
Aklınıza gelen en kötü şeylerden birini yaşadım. O da tek başına geride kalan her şeyi bir kara delik gibi yutmaya başladı.
Şimdi sadece içimde hayata karşı kin ve hırs var.
Yaklaşık 4 ruh sağlığı hastalığım var ve sabah akşam antidepresan kullanıyorum. Bunu kullanmadan tamamen çöküyorum. Askerlikten bu yüzden 2. tecilimi aldım. Herhangi bir işte çalışamıyorum. Aynı sebeple 8. sınıftan sonra da okumadım. O hastalıklar arasından biri sosyal anksiyete bozukluğu olduğu için okul hayatım boyunca hiç arkadaş da edinemedim. Yani iş, eğitim, para, sağlık, huzur, güvence hiçbir şey yok.
Benzer hikayeler yaşamış ve öfkeli olanlarınız vardır.
Hayat tarafından haksızlığa uğradığını hissedip umudunu kaybeden var mı?
Cevapla