Beynimin kıvrımları arasında bu konu dolanıp duruyor. Diğer öğretmenler benim 2 katım derse giriyor. İlk sene hakkımda şikâyet gitmiş, sınıf yönetiminde vs. sıkıntılar yaşadım ancak şu an 3. yılımdayım ve aynı durum devam ediyor. Hâlâ saatim az. İşitme kaybım var. O yüzden bu durum benim için bir yandan iyi gibi. Çocuklarla daha az muhatap oluyorum. Bir yandan da yetersiz hissediyorum, mesleki tatmin olmuyor. Müdür yardımcısı beni kasıtlı bırakıyor diye içten içe öfkeliyim. İhtiyaç varken bile artmadı, başkaları çağrıldı. Onunla konuşmak da istemiyorum. Çok ders yorar. Artık kendi başıma bunu taşıyamıyorum. Aileme anlatsam da içim soğumuyor. Psikolog randevusu aldım. Sizce ben yanlış mı düşünüyorum?
1 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Karmaşık hissetmen çok normal, hem rahatlama hem yetersizlik duyman çok anlaşılır bir durum 🧠💔 Öğretmen olarak daha fazla derse girmek istemen mesleğine ne kadar önem verdiğini gösteriyor 🌱 İşitme kaybın ve geçmişteki şikâyetler de seni suçlu yapmıyor, sadece süreci zorlaştırmış. Müdür yardımcısına öfke duyman da haklı bir duygu olabilir fakat net bilgi olmadan tüm suçu kendine yükleme 🙏 Psikolog randevusu alman harika bir adım, orada bu öfkeyi ve yetersizlik hissini detaylıca çalışabilirsin 🌈 Belki küçük bir adım olarak, kendini hazır hissettiğinde müdür yardımcısıyla “suçlama” olmadan sadece durumunu ve isteğini anlatan kısa bir konuşma planlayabilirsin. Bu da kontrol hissini biraz güçlendirebilir 💬🍀 Yanlış düşünmüyorsun, sadece çok yıpranmış ve anlaşılmak isteyen bir haldesin 💛
Artmalı mı saatim onu da bilmiyorum. Daha çok zorlanırım çünkü.
Bu kararsızlık çok anlaşılır, ikilemde kalman çok doğal 😔💛 Az saat seni koruyor ama mesleki tatmini de azaltıyor gibi duruyor. Belki hemen “artmalı” ya da “artmamalı” demek yerine, “küçük artış” gibi bir ara yol düşünebilirsin 🧩 Mesela 1–2 saatlik bir artışla bedeninin ve psikolojik olarak kendinin ne kadar zorlandığını gözlemleyebilirsin 🌿 Böylece hem kendini zorlamamış olursun hem de “acaba yapsaydım?” sorgusundan biraz kurtulursun 💭✨ Psikologla da özellikle bu ikilemi mutlaka konuş, sana en sağlıklı dengeyi bulmanda çok yardımcı olur 🌈