Bir sabah uyandığında hayatındaki herkesi sıfırlama şansın olsa… kimi tekrar hayatına alırdın, kimi asla almazdın?

Böyle bir sıfırlama şansım olsa, hayatıma tekrar alacağım kişiler kesinlikle "yanındayken kendim olabildiğim", düştüğümde elimi tutan değil benimle birlikte ayağa kalkan ve başarımı kendi başarısı gibi kutlayanlar olurdu. Varlığıyla bana huzur veren, dürüstlüğünden şüphe etmediğim ve enerjimi sömürmek yerine beni besleyen o az sayıdaki gerçek dostu ve aile bağını tereddütsüz seçerdim. Onlar hayatın gürültüsü içinde benim güvenli limanlarım olduğu için yerleri her zaman hazır olurdu. Asla hayatıma almayacaklarım ise; beni sürekli "yanlış" hissettiren, sadece işi düştüğünde kapımı çalan ve sevgisini bir ödül gibi sunan manipülatif kişiler olurdu. Enerjimi emen, gizli bir rekabet içinde olan ve nezaketi zayıflık olarak gören herkesi o "sıfır" noktasında bırakırdım. Hayat, bizi eksilten insanlara ikinci bir şans verecek kadar uzun değil; bu yüzden yeni sayfamda sadece samimiyet ve şeffaflık olsun isterdim.

Eğer bir sabah uyanıp hayatımdaki herkesi sıfırlama şansım olsaydı, sanırım ilk olarak bana gerçekten iyi gelen, yanımda kendim gibi olabildiğim insanları tekrar hayatıma alırdım. Zor zamanlarımda yanımda olan, beni anlayan ve olduğum gibi kabul eden kişiler her zaman önceliğim olurdu. Çünkü böyle insanlar insanın hayatında gerçekten fark yaratıyor. Ama bana sürekli stres veren, enerjimi düşüren ya da samimiyetine güvenmediğim insanları tekrar hayatıma almazdım. İnsan bazen alışkanlıktan ya da kıramadığı için bazı ilişkileri sürdürmeye devam ediyor ama aslında bu çok da sağlıklı olmuyor. O yüzden böyle bir şansım olsaydı, daha seçici davranır ve hayatımda gerçekten değerli olan insanlara yer verirdim.