25 yaşına gireceğim ama üstümde öyle bir umutsuzluk var ki bunalıma sürükleniyorum. Böyle olmamak için sosyalleşmeye çalışıyorum ama fazla hassas kalpli biri olduğum için zorluk yaşıyorum, kazık yiyorum, kınıyorum, üzülüyorum ve yıpranıyorum. Bu da insanlara olan güvenim inancımı zedeliyor. Aynı zamanda sorunun ben olup olmadığı hakkında iç dünyamda savaş yaşıyorum. Kötü bir insan olduğumu düşünmüyorum kimseye bir zararım dokunmuyor ama nedense insanlar beni bir türlü sevemiyor. Beni tanıdıkça uzaklaşıyorlar bu da beni kendi iç dünyama itiyor kendimi kapatıyorum. Yeni insan tanımak istemiyorum evden çıkmak istemiyorum yalnız kalmak istiyorum. Yalnız kalmak da bunalıma soktuğu için bu sefer sosyalleşmek istiyorum. Korkunç bir çıkmazdayım. Geleceğe yönelik inancım umudum yok tek başıma mutlu olamıyorum ruhum daralıyor kendime üzülüyorum. 25 yaşıma geldim ne düzgün dost diyebileceğim insan var ne nefes almak istediğim zaman arayacağım bir arkadaşım. Herkes sahte geliyor kimse beni istemiyor sevmiyor gibi geliyor. Kafamda sürekli bir düşünce beni yiyip bitiriyor. Tek başıma bununla savaşamıyorum. Hayatıma gelen insanlar beni daha çok aşağıya itiyor. Artık boğuluyorum. Bana herhangi bir öneriniz var mı?
3 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer