Bu aralar surekli birileriyle aram bozuluyor. Suc bende mi diyorum. Ama her sferinde kendimce hakli sebeplerim var. Ne yapmaliyim?

İnsanlar soguk bir yapim oldugunu soyler genelde. Gercekten de oyledir. Kimseyi kendime beni kullanma firsati yakalayacak kadar yaklastirmam. Ama bu demek degil ki yalniz kalmak, arkadassiz kalmak istiyorum. Bu ara ev arkadasimdan tutunda sosyla arkadaslarima varana kadar cogu kisiyle aram bozuldu. Bu durum haliyle hosuma gitmiyor. Calistigim yerde 3 senedir calisiyorum. Ve sanirim insanlar belli bir doygunluga ulastiktan sonra kimseye eyvallah etmiyorlar. Bende boyleyim. Kimsenin kaprisini simarikligini cekemem. Karsimdakinden ne kadar deger goruyorsam ona o kadar deger veriyorum. Bence gayet acik bir atkadaslik stili. Kimseye maddi ya da manevi bir zarar vermem. Ama kendimi de kullandirmam. Ama arkadaslarim bunu bu sekilde algilamiyor. Kullanamadiklari insani soguk samimiyetsiz diye etiketleyip geciyorlar. Tarafsiz bir goz olarak sizden yorum istiyorum. Bu kadar cok kisiyle aramin bir anda bozulmasi normal degil cunku. Sizce ben bir yerde hata mi ediyorum?