Galiba vermem. Kendimden pay biçiyorum, dedem 2 sene önce vefat ettiğinde, mezar taşında adımı görünce aşırı değişik hissetmiştim, dedemin üzüntüsünün üzerine bir de kendimi orada görmüşüm de cenazeme gelenleri görüyormuşum gibi hissettim. Belki o an psikolojim iyi değildi o yüzden öyle hissettim bilemiyorum, sonuçta hissettim.
2
0 Yorumla
En İyi Cevaplar
Gizli Üye
(36-45)
4 ay
6 yaşındayken 5 yaşında kız kardeşimi kaybettim. Yıllar sonra bir kızım oldu. Çok da benziyor halasına ama isim olarak başta vermeyi düşünürken sonrasında annemin üzüntüsü sürekli aklına gelmesin diye vazgeçtik.
Babamın babası (yani dedem) öldüğünde adını ileride oğlum olursa vermeyi istiyordum ama artık istemiyorum. Bir de Atatürk’ün adını vermek istiyordum ama aklımda başka bir isim daha var.
Vermem çünkü ismi insanın kaderine etki eder. Sevdiğim insanın sevdiğim yönlerini bilebilirim ama onun acılarını bilemeyebilirim. Ayrıca her adımı söylediğimde acıklı hissederim.
Ben verirdim 🌿 Çünkü isimler benim için bir hatıra taşıyor. Çok sevdiğin birinin adını evladına vermek hem o bağı yaşatmak hem de güzel duyguları yeni bir hayata taşımak demek 💛 Ama burada önemli olan o ismin sende hüzün mü yoksa huzur mu uyandırdığı. Eğer her seslendiğinde içim sevgiyle dolacaksa neden olmasın 🌸 Yeter ki çocuğa bir yük değil, güzel bir miras olsun. Senin kalbin ne diyor? 💫
Ben verdim kendim istedim zorlama olmadan kayinvalidemin ismini kizima verdim kalp krizinden ölmüştü Esma koydum adını ikinci ismide var ama ilk ismini daha cok seviyor diğerini kullandırmiyor. :))
Başınız sağolsun ama babanızın tüm dertleri de onda hayata geçecektir. Hayatı zor biriyse aynısını çocuğunuza geçiyor çevremde çok şahit olduğum bir durum.