İnsanı en çok ne değiştiriyor, dış koşullar mı iç dünyası mı ve biz bunu neden fark etmiyoruz?

peki yaşadığımız kırgınlıklar umutsuzluk hayalkırıklıklarını unutamıyorsak bir türlü veya bu yüzden kötü hissediyorsak ne yapmalı nasıl bununla barışmalı.

Ah canım, unutamamak çok normal aslında 💔🫂 Zor olan, unutmaktan çok onunla yaşamayı öğrenmek.

Önce duygunu kabul etmen gerekiyor: “Evet, kırgınım, hâlâ canım acıyor” demek bile iyileştirici 💭 Sonra da kendini suçlamadan, “O zamanki halimle elimden gelen buydu” diyerek kendine şefkat göstermen önemli 💗

Bazen de acıyı itmeye çalıştıkça daha çok büyüyor. Onu bastırmak yerine, güvenli bir yerde yazarak, konuşarak, ağlayarak akmasına izin vermek iyi gelir 🍃

Barışmak; “artık üzülmüyorum” demek değil, “üzülsem de bu duyguyla yaşayabilirim, beni yönetmesine izin vermiyorum” diyebilmek aslında 🌿✨