Anne bedduası gerçekten tutar mı, psikoloji ve din açısından ne düşünüyorsunuz?

Annem ben cok küçükken aneverizma sak ameliyati oldu ondan once de bana davranislari berbatti simdide belki hastaliktandir diyorum ama degil gibi... Oncelikle annem 52 yasinda ve asiri otorite manyağı, ipler elinde değilse ortalığı yıkar cirkeflesir. Annem hastaneye kaldirildiginda ben tam 14 yaşındaydım o zamanlar. Ona kimse bakmak istemedi ne kardesleri ne de cok sevdiği oğulları. Tek başıma 14 yaşında ona ben baktım altını ben temizledim üzerini ben giydirdim yemeğini ben yedirdim okul harçlığımı bile onun ilaçlarına verdim. Hastane de annem sürekli kendini yere attı ve intihar girişimleri oldu bu yuzden doktorlar ellerini baglardi benden ise yardım isterdi fakat korktuğum için yardım edemezdim ve bence doğru olan bu. Yıllardır bana sürekli beddua eder. İçim içimi yiyor dayanamıyorum. Korkumda var ya o beddualar tutarsa diye. Tutar mı sizce?