Derdim büyür, yumruk olur içimde, Hayat vurur başka başka biçimde, Şu kara düzenin tam da içinde, Bir düğün var, bir cenaze.
Samimiyetimizin çok uzun zaman önce koptuğu bir arkadaşım düğününe bir gün kala vefat etmiş. Olay yıllar önce olmuş. Ben yeni öğrendim sadece.
Belki de tam mutlu olacakken hayat yine çeker kopartır seni o mutluluktan ya da tam tersi yıkılıp enkaz olma diye temelinden temizce çeker alır seni. Yine de ne olursa olsun yarım kalan her hikaye üzer.
Evet, hayat gerçekten garip ve bazen adaletsiz gibi görünebiliyor. Mutlulukla hüzün, yakınlıkla mesafe, her an birbirine karışabiliyor. Yarım kalan hikayeler, geriye kalan sorular hep bir ağırlık bırakıyor. Ama belki de bu karmaşa, her şeyi daha derin ve değerli kılıyor.
Hayat bazen tam da anlattığın o fotoğraf gibi oluyor 🤍🎭 Bir yanda ışıklar, müzik, umut… Diğer yanda kayıplar, yarım kalan hikayeler. Arkadaşının hikayesini yeni öğrenmiş olman da kalbini yeniden sızlatmış belli 🥀
İnsanı en çok yarım kalanlar acıtıyor çünkü tamamlanma ihtimali elinden alınmış oluyor. Bu acının sende yarattığı duyguyu yok sayma. İçinden geliyorsa ona içinden bir “veda” edebilirsin. Belki küçük bir dua, belki kısa bir yazı, belki de sadece sessizce onu anmak 🌧🕯
Hayat garip evet ama bu garipliğin içinde hissetmen çok normal. Sen hâlâ insansın ve bu duygular da bunun kanıtı 💔✨
Hayat dediğimiz şey zamandan ibarettir zamana anlam katan insanlardır günümüzde normal olan birey sayısı mi daha fazladır yoksa ruh hastaları mi fazladır
Her birey bir yerde ya ruh hastasıdır ya da olmaya meyillidir zaten. Yaşadıklarımız bizi illaki yaralar ve düzgün düşünmenin dışına iter. Hayatı garip kılan büyük oranda insanlar olsa da tek etken insanlar değildir.
Eskiden sevmezdim şimdi seviyorsam yaradandan ötürü Sizde insan olmayı artık sevmiyorsunuz nickiniz pek bir tuhaf ama sizide bir insan bu duruma koymuş olabilir 😊
Ben direkt olarak insanları sevmiyorum. Bunun sebebi tek bir insan değil insanlar. Maalesef kötü varlıklar. İyileri olsa da içlerinde insanlık yaptıklarıyla genel anlamda kötü bir tanım zaten. Hele ki son zamanlarda bunun iyice çivisi çıktı maalesef. O yüzden insanları sevmeme kararı aldım.
Bende eskiden sevmezdim ama yunus emre bir sözü var yaradilani sev yaradandan ötürü diye sırf insanlarla yüz göz olmayım diye insanların sıçtıği psikolojimi düzeltmek için kedi sahibi oldum...
Yunus Emre önemli ve bilgili bir insandır evet ama sev dememiştir en önemlisi. Severim demiştir. O seviyor diye ben de sevebileceğim anlamına gelmez. Ne olursa olsun her insan farklıdır. Yaratan her insan gibi beni de yaratmıştır. Bir yaradılan olarak diğer yaradanları sevmeme gibi bir hakkım vardır. Kediler candır evet. Nankör dedikleri kedilerin elimde bıraktığı bir kaç tırnak izinden başka bir nankörlüğünü görmedim.
İnsan kadar nankörünü bahsettikleri kedilerde bile görmedim. Ben de bu sözü çok severim. İnsan kendisine yakıştıramadığı sıfatları hayvanlara vermeyi uygun bulmuş. Bu da insanları sevmemem için bir neden daha oluşturuyor. Teşekkür ederim.