Aile & Toplum

Tecavüze uğramanın bıraktıkları?

1.5 sene geçti ama bazı yaralar iyileşmiyor anlaşılan, sadece yaşamayı ve kabullenmeyi öğrenmem lazım galiba ama yapamıyorum, çocukluğumu yaşayamadım ben, hayat darbeyi vurmak için beklemiyor anlaşılan:) hep korku içinde yaşıyorum, hep tetikte kalmam gerekliymiş gibi yaşıyorum, hiçkimseye güven duygusunu veremiyorum artık, ne için yaşadığımı bile bilmiyorum hayat neşemi kaybettim. eski fotoğraflara baktığımda gözleri parlayan, saf, masum çocuğu bulamıyorum artık içimde. kendimden çok insanları önemseyen biriydim, aileme anlattığımda yaşadıkları çöküşe daha çok üzüldüm, nedense yaşadıklarım sanki bir şey değilmiş de ailemi gözümün önünde ağlattığım için dünyanın en acınası en pislik insanı bendim gibi hissettim. babama ağlamayacağım için söz vermiştim o dönem, ağladığımda sözümü tutmadığımı düşündürdü ve ne kadar beni desteklediği için ona minnet duysam da kendimi iyileştirmeye çalışma sürecimi hep daha da zorlaştırdığı için içimde bir yerde hâlâ babasının prenses kızı olmayı dileyeceğim. güçlü görünmeye çalıştım bu yüzden de hep, beni mutlu görsünler de onlar da mutlu olsun istedim ve bunları duygularımı bastırarak yaptım, düşünmeyi erteledim ve kendimi anlamayı reddettim. masumluğum benden çalınmış gibi hissettim ve artık kendimi tanıyamaz bi hale büründüm. kendimi iyi bir yerde hayal etmeye çalıştığım an dünyam tekrardan grileşiyor ve renklerim soluyor. sanki tam iyileştim, geride bıraktım dediğim sırada tekrar 'o' şahıs hayatımı benden çalacakmış gibi veya başka biri, mutluluk verilmiş emanetmiş gibi hissediyorum, her an benden tekrar alınacakmış gibi, hiçbir zaman sahip olamayacakmışım gibi.
Tecavüze uğramanın bıraktıkları?
Cevapla
Babalık Soruları Çocuk Soruları Fotoğraf Soruları