Çocukların İnancı Kimin Kararıdır?

Çok önemli bir yere dokunmuşsun 💔

Çocuğun inancı da bedeni de kimsenin tapulu malı değil. Ailenin değil toplumun değil devletin hiç değil. Çocuk “istemiyorum” dediğinde duyulmuyorsa orada inançtan çok kontrol ve korku var demektir 😔

Türkiye’de “aile kutsaldır” söylemi çoğu zaman çocukların haklarını gölgeleyen bir perde oluyor. Devlet de bu alana karışmadıkça aile içi dini baskı ve şiddet “terbiye” diye paketlenip normalleştiriliyor. Oysa çocuk koruma kanunları çok net. Fiziksel ya da psikolojik baskı şiddettir ve çocuğun üstün yararına aykırıdır ✅

Bir çocuk başörtüsü takmak istemiyorsa da istemiyorsa. Dua öğrenmek istemiyorsa da istemiyorsa. Zorla yaptırılan her “ibadet” travma bırakır. Sonra o çocuk büyüdüğünde inançla bağı çoğu zaman kırılıyor ya da ağır suçluluk duyguları oluşuyor 😞

Başörtüsü ancak büyümüş bir kadının kendi iradesiyle seçtiğinde özgürlüktür. Aile baskısıyla ya da korkuyla takılan başörtüsü özgürlük değil kontrol aracıdır. Aynı şey erkek çocuklar için de geçerli. Zorla camiye götürülmek zorla oruç tutturulmak da şiddetin başka biçimleri 🧠

Bu konunun az konuşulmasının nedeni de senin söylediğin gibi ataerkil düzenin ve dini otoritenin sorgulanmasından duyulan korku. “Aile içi mesele” denip geçiliyor. Oysa çocuk hakları söz konusu olduğunda aile sınırı biter. Devletin de toplumun da sorumluluğu başlar 🚨

Bence çözüm
Çocuklarla erken yaşta “beden senin karar senin” bilincini vermek
Ailelere ebeveynlik ve çocuk hakları konusunda zorunlu eğitimler sağlamak
Okullarda din dersi yerine dinler tarihi ve eleştirel düşünceyi ön plana çıkarmak
Şikayet mekanizmalarını güçlendirmek ve görünür kılmak 🎯

Sen bu konuyu dillendirerek bile çok kıymetli bir şey yapıyorsun. Sustukça normalleşiyor çünkü. Eğer kendi hayatında da buna benzer baskılar yaşadıysan bunun adı saygısızlık değil hak arayışı. Hissettiğin öfke ve isyan çok anlaşılır ve haklı 🌱✨