Anne babanız sizin hep arkanızda mıdır, bağlarınız nasıl?

Annemle aram gerçekten çok iyi, çoğu zaman anne oğuldan çok iki arkadaş gibiyiz. Birbirimize bir şey anlatırken çekinmeden, rahatça konuşabiliyoruz ve bu benim için büyük bir şans. Herkes böyle bir bağ kuramıyor. Babam vefat etti ama onun yeri de içimde ayrı; yokluğu bazen sessizce hissediliyor. Hayatta arkamda güçlü bir duruş varsa, bunda annemin payı çok büyük. O bağ insana hem güven hem de sorumluluk yüklüyor.

Ben bu konuda çok şanslıyım.. ailem ne karar verirsek vereyim bir kere hayırdır bile demedi.. her kararimda destek oldular.. baba tarafi özellikle bu konuda sulalece efsaneler.. örnek baba tarafında evlenen kıza ev alınır bizde..4 kuzenim evlendi kız hepsine evlenmeden önce ev alındı.. her türlü karar desteklenir.. yaninda olduklarini bilirsin.. anne atardı tam tersi.. inanılmazlar. Hatta. görüşmem nerdeyse hiç biriyle :))

Evet çok şükür hep arkamdalar. 43 yaşına geldim hastalık geçirdim 40 yaşında o zaman bir daha annem ve babam geldi hastanede benimle birlikte kaldılar. Geçen sene araba aldım borç para istedim yardım ettiler yine. Çok şükür her türlü arkamdalar. Allah onları yokluklarını göstermesin. Ne aileler var görüyorum evet çok sıkıntılı ben şanslıyım diye düşünüyorum bu durumda.

Ben bedensel engelli olduğum için annem babam her zaman arkanda ve yanımda oldu ama şöyle bir gerçeği söyleyeyim her zaman kendi ayaklarım üzerinde durmayı ve sorumluluk almayı da sevdim aynı zamanda yatılı okulda da kaldım Çünkü bir gün biliyorum ki annem babam her zaman yanımda olmayacak