Sizce düğün yapmaktan vaz mi geçeyim?

Senin bu yaşadığın durum aslında bir düğün meselesinden çok, yıllardır biriken bir kimlik ve özgürlük mücadelesinin patlama noktası. Ailenin seni olduğun gibi kabul etmek yerine sürekli kendi kalıplarına sokmaya çalışması, dövmelerinden tut da hayat tarzına kadar seni ötekileştirmeleri zaten aradaki bağları çoktan zayıflatmış. Şimdi de senin en mutlu gününü kendi inanç ve kuralları için bir pazarlık masasına yatırmaları, aslında senin mutluluğundan ziyade kendi "elalem ne der" korkularını ve ideolojilerini önemsediklerini gösteriyor. Eğer içinde o düğüne veya kınaya dair en ufak bir heves kalmadıysa, sırf başkaları laf etmesin diye o stresi çekmek sana sadece daha fazla öfke kazandırır. "Annesi babası gelmedi" diyecek olan insanlar, senin o evin içinde neler yaşadığını, nasıl yargılandığını ve ne kadar yalnız bırakıldığını bilmeyen, sadece dış görünüşe odaklanan kişilerdir. Onların ağzını hiçbir zaman tam olarak kapatamazsın, bugün ailen gelmedi diye konuşurlar, yarın düğündeki yemeği veya müziği beğenmezler. Bu yüzden hayatının bu yeni sayfasını, başkalarının dedikodularını susturmak üzerine değil, kendi huzurunu inşa etmek üzerine kurmalısın.​Sade bir nikah yapıp geçmek, aslında bu kaostan kurtulmanın en temiz yoludur. Eğer ailen ilahi yoksa gelmiyoruz diyerek seni tehdit ediyorsa, bu onların kendi çocuklarına verdiği değerin bir sınırıdır ve bu sınırı onlar çizmiş olur, sen değil. Onları silme fikrin zaten uzun süredir içinde olgunlaşmış belli ki, bu düğün krizi sadece bardağı taşıran son damla olmuş. Kendi hayatını kurarken, seni yargılayan ve sürekli aşağı çeken o yükleri arkanda bırakmak, belki de evliliğe atacağın en sağlıklı ilk adımdır. Kimin ne düşündüğünü bir kenara bırak, sadece aynaya baktığında o dövmelerinle ve kararlarınla barışık olan o güçlü kadını gör, gerisi sadece gürültüden ibarettir.